Het is een belangrijke stap om de enorme hoeveelheid rondslingerend ruimtepuin terug te dringen.

Sinds het begin van het ruimtetijdperk in 1957 zijn er talloze raketten, ruimtevaartuigen, satellieten en instrumenten de ruimte in gelanceerd. Wat ermee moet gebeuren nadat deze aan het einde van hun leven dreigen te gekomen? Daar had eigenlijk niemand echt goed over nagedacht. Het betekent dat onze aarde omhuld is door een gordijn van afgedankte satellieten en overig ruimtepuin. Dat daar wat aan moet gebeuren, staat buiten kijf. Hoe? Daar heeft het Amerikaanse ruimtevaartbedrijf Northrop Grumman een ambitieus plan voor bedacht.

Levensduur
Northrop Grumman wil de levensduur van reeds afgedankte satellieten verlengen om op die manier iets te doen aan de groeiende hoeveelheid ruimteschroot dat zich in een baan om de aarde bevindt. Afgelopen februari slaagde het bedrijf daar voor het eerst in, toen ze met succes een sonde (MEV-1) aan de afgedankte Intelsat 901-satelliet hadden gekoppeld. MEV-1 werd op 9 oktober 2019 gelanceerd en werd in een baan op 290 kilometer hoogte boven de geostationaire baan gebracht. Vervolgens wist de sonde de bijna lege Intelsat 901-satelliet eind februari te bereiken en koppelde zich aan de stervende satelliet. Eenmaal aangemeerd krijgt de satelliet een ‘onderhoudsbeurt’, waarna hij weer enkele jaren mee kan. Met deze baanbrekende mijlpaal in de ruimte schreef het bedrijf dan ook geschiedenis.

Tweede missie
Het interessante verhaal krijgt nu een vervolg. Want het Amerikaanse ruimtevaartbedrijf laat weten dat ze er voor een tweede keer in zijn geslaagd om een stervende satelliet op te lappen. Ditmaal werd MEV-2 gelanceerd en stevende af op de communicatiesatelliet Intelsat 10-02. Vervolgens wist de sonde zich met succes te koppelen, waardoor de levensduur van de satelliet met vijf jaar wordt verlengd. “Deze succesvolle docking van onze tweede Mission Extension Vehicle (MEV, red.) toont nog eens de betrouwbaarheid, veiligheid en bruikbaarheid van onze systemen aan,” zegt Tom Wilson namens Northrop Grumman. “Het succes van deze missie effent de weg voor onze tweede generatie onderhoudssondes en robotica.”

Een foto van Intelsat 10-02 gemaakt met de infraroodcamera aan boord van MEV-2 op een afstand van 15 meter. Afbeelding: Northrop Grumman

Met deze missies zet Northrop Grumman een belangrijke stap om de enorme hoeveelheid rondslingerend ruimtepuin terug te dringen. Zo cirkelen er momenteel zo’n 2000 actieve satellieten rond de aarde samen met meer dan 300 kapotte satellieten. En daar blijft het hoogstwaarschijnlijk niet bij. In de komende jaren zal het aantal satellieten verder toenemen en liggen er plannen voor meerdere mega-constellaties bestaande uit honderden of zelfs duizenden satellieten. Het lanceren van nieuwe satellieten zonder dat er ander afval wordt geruimd, vergroot echter de kans op botsingen fors. Het verlengen van de levensduur van satellieten die zich al reeds in de ruimte bevinden, kan dus helpen om te voorkomen dat het een nog drukkere boel rondom de aarde gaat worden.

Intelsat
Ook de bouwers van de Intelsat-satellieten zijn erg tevreden over de missies. “De MEV-technologie van Northrop Grumman heeft ons geholpen de levensduur van twee verder gezonde en goed presterende satellieten te verlengen,” zegt Mike DeMarco van Intelsat. “Deze technologie is echt een ‘win-win’ voor ons.”

Overigens blijft het hier niet bij. Northrop Grumman is namelijk van plan om nieuwe systemen te ontwikkelen die ook de levensduur van verouderde satellieten kunnen verlengen. Uiteindelijk wil het Amerikaanse ruimtevaartbedrijf een heuse vloot bouwen, die naast het langer laten functioneren van satellieten ook andere diensten verleent. Denk aan het uitvoeren van inspecties en reparaties aan ruimtevaartuigen die zich reeds in een baan rond de aarde bevinden. Northrop Grumman houdt dus zeker van een uitdaging. In 2024 hopen ze al hun eerste vernieuwde en vernuftige sondes te kunnen lanceren.