De eerste mega-tsunami vond zo’n 3,4 miljard jaar geleden plaats. De tweede volgde enkele miljoenen jaren later.

Dat hebben onderzoekers ontdekt. Ze hebben hun bevindingen gepubliceerd in het blad Scientific Reports. “Ongeveer 3,4 miljard jaar geleden veroorzaakte een grote meteorietinslag de eerste tsunami,” vertelt onderzoeker Alberto Fairén. “Deze golf bestond uit vloeibaar water.” Dat Fairén en collega’s die conclusie nu miljarden jaren later kunnen trekken, komt door de sporen die de tsunami op het oppervlak van Mars achterliet. Na de tsunami haastte het water zich weer terug naar de oceaan en daarbij ontstonden grote kanalen.

Een paar miljoen jaar later was het weer raak, zo schrijven de onderzoekers. Wederom sloeg er een grote meteoriet op Mars in en wederom ontstond een tsunami. Maar dit keer waren de omstandigheden iets anders. Sinds de hierboven beschreven meteorietinslag was het klimaat op Mars namelijk veranderd: het was er koud geworden. De tweede tsunami leidde dan ook tot het ontstaan van ijstongen. Het water dat uit de oceaan stroomde, bevroor en keerde nooit meer terug. “Wat erop wijst dat de oceaan in die tijd in ieder geval gedeeltelijk bevroren was,” stelt Fairén.

De onderzoekers bestudeerden door tsunami's aangetaste kustlijnen nabij Valles Marineris. Afbeelding: NASA / JPL-Caltech.

De onderzoekers bestudeerden door tsunami’s aangetaste kustlijnen nabij Valles Marineris. Afbeelding: NASA / JPL-Caltech.

En daarmee achten de onderzoekers bewezen dat op het jonge Mars zeer koude oceanen aanwezig waren. Waarschijnlijk was het water in die oceanen zout. En daarmee interessant voor eventueel Martiaans leven. “Koud, zout water kan een toevluchtsoord vormen voor leven in extreme omstandigheden, aangezien het zout helpt om het water vloeibaar te houden.” Als er ooit leven op Mars is geweest en we daar sporen van willen vinden, lijken de sporen van de laatstgenoemde tsunami dan ook de aangewezen plek om die zoektocht te starten. En dat hoeft geen ver-van-mijn-bed-show te zijn. De onderzoekers wijzen erop dat de sporen zich vrij dicht bij de landingsplek van Mars Pathfinder bevinden. En daarmee lijkt het mogelijk om dit gebied met de huidige technologie te bezoeken en bestuderen.