De ijsstroom vloeide zo’n 300 miljoen jaar geleden door een huidig woestijngebied.

Twee geologen van de Universiteit van West-Virginia vertrokken naar Namibië om daar vulkanische rotsen te gaan bestuderen. Maar tijdens hun excursie stuitten ze op een onverwachte ontdekking. Zo troffen ze een eigenaardige woestijn aan die bezaaid lag met honderden, lange, steile heuvels. Het duurde niet lang voor de twee experts om te achterhalen wat deze heuvels ooit gevormd had. “We beseften al snel waar we naar keken, omdat we allebei zijn opgegroeid in delen van de wereld die ooit onder gletsjers bedolven lagen,” zegt onderzoeker Graham Andrews.

Het eigenaardige landschap van de woestijn in Namibië. Afbeelding: WVU

Drumlin
De vreemde heuvels in het woestijnlandschap blijken ‘drumlins’ te zijn. Dit zijn langgerekte heuvels die gevormd werden door gletsjers. De lange as van de drumlin is parallel met de richting van de stroming van het ijs, de stompe kant wijst in de richting van waar het ijs kwam. “De rotsen stammen uit een periode waarin zuidelijk Afrika bedekt was met ijs,” legt Andrews uit. “Mensen wisten wel dat een deel van de wereld ooit bedekt was met ijs, maar niemand had ooit gezegd dat deze drumlins in dit gebied voorkwamen.”


Deze foto toont de groeven die door de ijsstroom zijn uitgekerfd. Afbeelding: WVU

IJsstroom
De onderzoeker boog zich wat verder over de kwestie en kwam tot een interessante bevinding. Zo ontdekte hij dat de drumlins diepe groeven hadden. Hieruit blijkt dat het zuiden van Afrika niet alleen rijkelijk bedekt was met ijs, maar dat dit ijs zich ook nog eens in een hoog tempo verplaatste. “Het ijs heeft grote, lange groeven in de rotsen gekerfd terwijl het bewoog,” zegt Andrews. “In dit gebied lag dus niet alleen ijs, maar er was zelfs een heuse ijsstroom.” Deze ijsstroom vloeide waarschijnlijk zo’n 300 miljoen jaar geleden in het late Paleozoïcum door het zuiden van Afrika.

“Het werk is erg belangrijk omdat er nog niet veel bekend is over de gletsjereigenschappen in Namibië,” zegt onderzoeker Andy McGrady. “Het paper is in zekere zin pionierswerk; het is een van de eerste die de kenmerken het fenomeen behandelt en enig inzicht biedt in hoe de drumlins zijn gevormd.”