In 2015 zijn om en nabij de 18.000 nieuwe soorten ontdekt op aarde. En dit zijn de 10 die volgens onderzoekers het meest in het oog springen.

Het lijstje is samengesteld door taxonomen van het SUNY College of Environmental Science and Forestry (SUNY-ESF) en bestaat uit de meest uiteenlopende organismen.

10. Umma gumma
Helemaal onderaan de top 10 bungelt een waterjuffer die vernoemd is naar het album Ummagumma van Pink Floyd en in Afrika leeft. Het beestje is zo’n 55 millimeter groot. Dat deze waterjuffer in het lijstje te vinden is, heeft deze vooral te danken aan het feit dat het één van de vele waterjuffers en echte libellen is die in het afgelopen jaar zijn ontdekt. Er is zelfs een paper verschenen waarin in één klap 60 nieuwe soorten waterjuffers en echte libellen werden gepresenteerd.

Afbeelding: Jens Kipping (via ESF).

Afbeelding: Jens Kipping (via ESF).

9. Sirdavidia solannona
Op nummer 9 treffen we weer iets heel anders aan: een boom die heel fraai bloeit. Met een diameter van zo’n 10 centimeter en een hoogte van enkele meters is het geen grote jongen, maar toch ook geen boom die je zomaar over het hoofd ziet. En toch gebeurde dat jarenlang. Ook deze soort ‘verstopte’ zich in Afrika.

Afbeelding:  Thomas Couvreur (via ESF).

Afbeelding: Thomas Couvreur (via ESF).

8. Pliobates cataloniae
Op nummer acht een kleine primaat die zo’n 11,6 miljoen jaar geleden in Spanje leefde. De primaat was zo’n 4 tot 5 kilo zwaar en had een lengte van ongeveer 43 centimeter. De ontdekking laat zien dat er in deze tijd heel wat verschillende primaten op aarde leefden en wijst er voorzichtig op dat de eerste mensen mogelijk nauwer verwant waren aan gibbons dan aan mensapen.

Afbeelding: Marta Palmero / Institut Catalá de Paleontologia Miquel Crusafont (ICP) (via ESF).

Afbeelding: Marta Palmero / Institut Catalá de Paleontologia Miquel Crusafont (ICP) (via ESF).

7. Phytotelmatrichis osopaddington
Op plek zeven een kevertje uit Peru, vernoemd naar het beertje Paddington. Het beestje is slechts 1.03 tot 1.06 millimeter lang. Het kevertje leeft in een phytotlema, een waterreservoir dat zich verzamelt in een landplant. In het geval van het kevertje ging het om een plant die van oorsprong niet in Peru voorkomt. Onduidelijk is nog wat het kevertje precies eet, hoe het zich voortplant en in welke planten deze oorspronkelijk huist.

Afbeelding: Michael Darby (via ESF).

Afbeelding: Michael Darby (via ESF).

6. Phyllopteryx dewysea
Een prachtig zeedraakje op nummer zes. Het zeedier is zo’n 240 millimeter lang en robijnrood. Het zeedraakje leeft voor de kust van West-Australië. Met het oog op de opvallende verschijning van het zeedraakje is het onvoorstelbaar dat het beestje recent pas werd ontdekt. Als dit beestje al aan onze aandacht weet te ontsnappen, wat valt er dan nog meer te ontdekken op onze planeet?

Afbeelding:  Josefin Stiller, Nerida Wilson en Greg Rouse (via ESF).

Afbeelding: Josefin Stiller, Nerida Wilson en Greg Rouse (via ESF).

5. Lasiognathus dinema
Op 5 een vis. Het gaat om een vinarmige. Deze vissen staan zeker niet bekend om hun schoonheid en ook dit nieuwste exemplaar is niet moeders mooiste. Het beestje is zo’n 50 millimeter lang en werd ontdekt in de Golf van Mexico.

Afbeelding: Theodore W. Pietsch / University of Washington.

Afbeelding: Theodore W. Pietsch / University of Washington.

4. Iuiuniscus iuiuensis
Een blind pissebedje dat het ook nog eens zonder pigment moet doen, dat vinden we op nummer 4. Onderzoekers troffen het beestje aan in Brazilië waar het huisjes bouwt van modder.

Afbeelding: Souza, Ferreira & Senna (via ESF).

Afbeelding: Souza, Ferreira & Senna (via ESF).

3. Homo naledi
Op drie vinden we een ver familielid: een mensachtige die werd teruggevonden in Zuid-Afrika. Wanneer de mensachtige precies leefde, is nog onbekend. Wel hebben onderzoekers vastgesteld dat H. naledi een mix is van Australopithecus en verschillende andere Homo-soorten. Zo lijkt H. naledi qua lengte en gewicht op moderne mensen en zijn er ook de nodige overeenkomsten tussen onze handen en voeten en die van H. naledi. De schedel doet qua omvang weer meer denken aan voorouders van de moderne mens die 2 tot 4 miljoen jaar geleden leefden. Bovendien heeft H. naledi een aantal kenmerken die we niet terugzien bij de ons bekende Homo-soorten.

Afbeelding: John Hawks / Wits University.

Afbeelding: John Hawks / Wits University.

2. Drosera magnifica
Op twee een vleesetende plant die ontdekt werd dankzij foto’s op Facebook. De plant kan wel 123 centimeter hoog worden en is te vinden in Brazilië. Aangenomen wordt dat de plant ernstig wordt bedreigd: tot op heden is deze enkel teruggevonden op een 1550 meter hoge bergtop.

Afbeelding: Paulo M. Gonella (via ESF).

Afbeelding: Paulo M. Gonella (via ESF).

1. Chelonoidis donfaustoi
Op de eerste plaats een schildpad die we vinden op de Galapagos-eilanden. Jarenlang werd aangenomen dat deze behoorde tot de soort Chelonoidis porteri, maar genetisch onderzoek toonde onomstotelijk aan dat het een andere soort is. Ook dit organisme baart wetenschappers zorgen; naar schatting zijn er nog zo’n 250 C. donfaustoi in leven.

Afbeelding:  Adalgisa Caccone (via ESF).

Afbeelding: Adalgisa Caccone (via ESF).

SUNY-ESF brengt de top 10 met nieuwe soorten sinds 2008 uit, elke jaar op de verjaardag van Carolus Linnaeus, een 18e eeuwse botanist die gezien wordt als de geestelijk vader van de moderne taxonomie. De lijst is bedoeld om de aandacht te vestigen op nieuwe soorten die elk jaar ondanks dat soorten sneller dan ooit uitsterven, ontdekt worden. “In de afgelopen vijftig jaar zijn we ons gaan realiseren dat soorten met een alarmerende snelheid uitsterven,” stelt dr. Quentin Wheeler, oprichter van ESF. Hij pleit ervoor om ook versneld op zoek te gaan naar nieuwe soorten. De snelheid waarmee nieuwe soorten worden ontdekt is al decennia onveranderd. “Het resultaat is dat soorten verdwijnen met een snelheid die minstens gelijk is aan de snelheid waarmee we soorten ontdekken,” stelt Wheeler. En dus moeten onderzoekers er een stapje bij doen. “Weten welke soorten bestaan, waar ze leven en wat ze doen, helpt om de biodiversiteit-crisis tegen te gaan en bewijs te verzamelen over het leven op onze planeet dat in het wild verdwijnt.