Wie aan zwarte gaten denkt, die ziet waarschijnlijk kannibalistische, actieve, sterrenverslindende monsters voor zich. Natuurlijk past deze beschrijving bij enkele zwarte gaten, maar zeker niet bij allemaal! Uit een recent onderzoek met de Amerikaanse röntgensatelliet Chandra blijkt dat superzware zwarte gaten in sterrenstelsels als de Melkweg 99 procent van de tijd slapen.

Wanneer een supermassief zwart gat actief is, dan trekt dit object gas uit de omgeving naar zich toe. Dit gas wordt vervolgens sterk verhit en zendt röntgenstraling uit. Röntgenobservatoria, zoals Chandra, merken deze straling op en kunnen zo de actieve zwarte gaten eruit pikken. In totaal analyseerden de Amerikaanse wetenschappers ongeveer 100.000 sterrenstelsels. Ongeveer 1.600 ruimteobjecten zonden röntgenstraling uit.

Uit het onderzoek blijkt dat de zwaarste sterrenstelsels het vaakst een supermassief zwart gat in hun kern hebben. Wanneer een sterrenstelsel tien keer lichter is dan de Melkweg, dan is de kans op een actief zwart gat ook tien keer zo klein.

WIST U DAT…

…wetenschappers onlangs een piepjong zwart gat vonden met een leeftijd van 30 jaar?

Het supermassieve zwarte gat in het centrum van de Melkweg is nu nog erg rustig, maar daar kan verandering in komen. Als dit ruimteobject – Sagittarius A – actief wordt, dan produceert het zwarte gat miljarden keren meer röntgenstraling dan nu. Gelukkig vormt Sagittarius A geen bedreiging voor de aarde, aangezien de afstand tussen het object en onze planeet groot genoeg is. De zon bevindt zich namelijk in een spiraalarm van het Melkwegstelsel en niet dicht bij het centrum.