Het heeft alles te maken met het vele zeewater dat surfers tijdens het beoefenen van hun sport binnenkrijgen.

Wetenschappers van de universiteit van Exeter bestudeerden de bacteriën die in de rectum van 300 mensen waren aangetroffen. Ongeveer de helft van de proefpersonen surfde regelmatig voor de kust van Groot-Brittannië. De onderzoekers wilden met name nagaan of de darmen van surfers E. coli-bacteriën herbergden die ook in de aanwezigheid van een veelgebruikt antibioticum (Cefotaxime) konden groeien (oftewel resistent waren).

Resultaten
Uit het onderzoek blijkt dat 13 van de 143 surfers (oftewel 9%) voor resistente E.coli-bacteriën bij zich droegen. Ter vergelijking: slechts 4 van de 130 overige (niet-surfende) proefpersonen droeg deze resistente bacteriën bij zich (dat is 3%).

Mobiele genen
Daarnaast blijkt uit het onderzoek dat mensen die regelmatig surfen een vier keer grotere kans hebben om bacteriën met ‘mobiele resistentiegenen’ te herbergen. Dit is heel belangrijk, omdat deze genen van de ene aan de andere bacterie kunnen worden doorgegeven en antibioticaresistentie dus kunnen verspreiden.

Antibioticaresistentie is een groeiend probleem. De Wereldgezondheidsorganisatie waarschuwde eerder dat we terecht dreigen te komen in een tijdperk waarin antibiotica niet meer werken. Het zou betekenen dat infecties die we nu nog goed met antibiotica kunnen behandelen, in de toekomst veel lastiger aan te pakken zijn. Je kunt dan onder meer denken aan longontsteking, tuberculose, bloedvergiftiging en gonorroe.

Zeewater
De kans dat in de darmen antibioticaresistente E.coli-bacteriën worden aangetroffen is voor surfers dus drie keer zo groot. Het is te herleiden naar het water waarin zij veel tijd doorbrengen. Nog steeds weten veel (potentieel ziekteverwekkende) bacteriën hun weg te vinden naar het kustwater. Ze zijn bijvoorbeeld afkomstig uit mest dat via oppervlaktewater in de ondiepe kustwateren terecht komt. En aangezien surfers tot wel tien keer meer water binnenkrijgen dan bijvoorbeeld zwemmers is de kans dat die bacteriën in hun darmen belanden, ook veel groter.

De onderzoekers benadrukken dat ze er met hun studie niet op uit zijn om mensen ervan te weerhouden tijd door te brengen in het zeewater. Maar: “Het is belangrijk dat mensen de risico’s die daarbij spelen begrijpen, zodat ze een verstandige beslissing kunnen nemen,” aldus onderzoeker Will Gaze. “We hopen dat onze resultaten beleidsmakers, strandmanagers en waterbedrijven helpt om op bewijs gebaseerde beslissingen te nemen die erop gericht zijn de waterkwaliteit te verbeteren.”