Het is de scherpste opname die ooit van het complete gebied is gemaakt.

De Tarantulanevel bevindt zich op zo’n 160.000 lichtjaar afstand en maakt deel uit van de Grote Magelhaense Wolk (één van de dichtstbijzijnde buren van onze Melkweg). De Tarantulanevel strekt zich uit over meer dan 1000 lichtjaar en is één van de helderste en meest actieve stervormingsgebieden in wat onderzoekers de Lokale Groep noemen. Dit is een verzameling van meer dan 40 sterrenstelsels waartoe ook onze Melkweg behoort.

Afbeelding: ESO.

Sterrenhopen en supernova-explosies
Met behulp van de VLT Survey Telescope – de grootste telescoop ter wereld die is ontworpen voor hemelsurveys in zichtbaar licht – hebben onderzoekers deze prachtige heldere nevel nu vereeuwigd. Het resultaat mag er zijn! Op de foto zien we de Tarantulanevel scherper dan ooit en zijn talloze details zichtbaar. Er zijn sterrenhopen te zien, maar ook restanten van supernova-explosies en gloeiende gaswolken.

Afbeelding: ESO.

Zo zien we in het hart van de Tarantulanevel bijvoorbeeld de jonge en enorme sterrenhoop NGC 2070. De kern hiervan bevat enkele van de zwaarste en helderste sterren die we kennen. En de sterrenhoop brengt nog altijd jonge sterren voort. Aan de rand van de nevel vinden we de plek waar in 1987 de supernova SN 1987A verscheen. Dit was de eerste nabije supernova die met moderne telescopen is waargenomen.

Een andere bezienswaardigheid is de sterrenhoop en emissienevel NGC 2074. Het is een enorm stervormingsgebied waarin – als je goed kijkt – een zeepaardvormige stofstructuur te ontdekken valt. Het is een enorm complex van stofzuilen die een lengte hebben van ongeveer 20 lichtjaar. Deze stofzuilen zullen door de tijd heen geen stand houden; het stof wordt uiteindelijk weggeblazen door winden afkomstig van jonge sterren die in NGC 2074 het levenslicht zien.

Hier zie je het ‘zeepaardje’ in de Grote Magelhaense Wolk. De foto is in 2008 gemaakt door ruimtetelescoop Hubble. Afbeelding: NASA, ESA, en M. Livio (STScI).