Molecuul

Een huiswerkopdracht leidde de tienjarige Clara Lazen uit de Verenigde Staten naar een wetenschappelijke ontdekking.

Kenneth Boehr gaf zijn leerlingen op de Border Star Montessori School in Kansas City de opdracht om moleculen te bouwen. Clara zette willekeurig een combinatie van zuurstof-, stikstof- en koolstofatomen in elkaar. De combinatie bleek uniek: het was een molecuul dat Boehr nog nooit eerder had gezien.

Nieuw
Boehr nam contact op met zijn goede vriend Robert Zoellner, een professor in de scheikunde. Hij stuurde een foto op via de e-mail waarop Zoellner verbaasd reageerde. Hij kon niet direct zien of het molecuul echt was. In een computerprogramma genaamd ‘Chemical Abstracts’ voerde hij het molecuul vervolgens in. Dit resulteerde in slechts één resultaat: een onderzoek met dezelfde formule die Clara in elkaar had gezet, maar met een andere rangschikking van atomen.

Energie
Wanneer Zoellner het molecuul nader onderzoekt, ontdekt hij dat het molecuul niet alleen uniek is maar mogelijk ook energie kan opslaan. Het bevat namelijk dezelfde combinatie atomen als nitroglycerine: een krachtig explosief. Een scheikundige zou het molecuul kunnen creëren en aanpassen volgens Zoellner. Mogelijk wordt dan een nieuwe manier ontdekt om energie op te slaan. Het molecuul heeft de naam tetranitratoxycarbon gekregen.

Zoellner publiceerde een schriftelijk onderzoek over de uitvinding. Clara Lazen en Kenneth Boehr worden beiden genoemd als co-auteurs.