handenschudden

Een handdruk is lang niet zo onschuldig als het lijkt. Nieuw onderzoek toont aan dat we de handdruk onbewust gebruiken om heel discreet chemische signalen af te geven en te ontvangen.

Onderzoekers verzamelden 280 mensen en lieten ze elkaar groeten met of zonder een handdruk. De mensen werden ondertussen gefilmd door een verborgen camera. Het onderzoek levert opvallende resultaten op. Zo blijken mensen constant aan hun handen te ruiken: maar liefst 22 procent van de tijd houden ze hun hand bij de neus. En nadat mensen iemand van hetzelfde geslacht de hand hadden geschud, raakten ze hun gezicht nog vaker met hun rechterhand aan.

Luchtstroom
De onderzoekers vermoedden direct dat mensen hun gezicht met de rechterhand aanraakten om stofjes die ze tijdens het handen schudden van de ander ontvangen hadden, te detecteren. Om daar zeker van te zijn, zetten ze een tweede experiment op. Nu droegen de proefpersonen tijdens het experiment een apparaatje dat de luchtstroom in hun neus mat. Uit het onderzoek blijkt dat wanneer een hand in de buurt van de neus kwam, de luchtstroom die door de neusholtes stroomde twee keer zo omvangrijk werd. Doorslaggevend bewijs dat de proefpersonen aan het ‘snuffelen’ waren.

Discreet
“Het is bekend dat we geurtjes afgeven die het gedrag en de perceptie van anderen beïnvloeden,” vertelt onderzoeker Noam Sobel. “Maar in tegenstelling tot andere zoogdieren bestuderen we elkaars geuren niet openlijk. Onze experimenten onthullen dat een handdruk een discrete manier is om actief te zoek naar sociale chemische signalen.”

Maar welke signalen geven we dan met behulp van een handdruk af? Ook dat zochten de onderzoekers uit. Het blijkt te gaan om stofjes waarvan we weten dat ook honden en ratten ze in sociale situaties gebruiken. “Door handen te schudden, wisselen we veel informatie uit,” stelt Nobel. Onder meer de duur en kracht van de handdruk kunnen we gebruiken om meer over de ander te weten te komen. Maar daar blijft het klaarblijkelijk niet bij. “Wij denken dat de handdruk ontstaan is als één van de manieren waarop we sociale chemische stofjes van elkaar kunnen bestuderen en dat deze die functie nog altijd heeft.”