Het is alweer een jaar geleden dat de 5800 km2 grote ijsberg loskwam!

Maandenlang zaten onderzoekers op het puntje van hun stoel. In de Larsen C-ijsplaat zat namelijk een meer dan 200 kilometer lange scheur die vroeg of laat zou leiden tot de geboorte van misschien wel één van de grootste gedocumenteerde ijsbergen op aarde. En in juli 2017 gebeurde het: de scheur bereikte het randje van de ijsplaat en een ijsberg groter dan de provincie Gelderland kwam los.

Timelapse
Wetenschappers bleven de ijsberg in de maanden erna op de voet volgen, onder meer met behulp van satellieten. En nu hebben onderzoekers die satellietbeelden achter elkaar gezet en een timelapse gecreëerd die onthult hoe het de ijsberg – die officieel de naam A68 kreeg – in een jaar tijd is vergaan.

Weinig beweging
De timelapse begint in maart. De scheur in de ijsplaat is goed te zien en groeit in de maanden die volgen rap. In juli komt de ijsberg los van Larsen C. De beelden laten zien dat de ijsberg zich eigenlijk nauwelijks verplaatst. Het is volgens onderzoekers te wijten aan het feit dat de omringende Weddellzee bedekt is met zee-ijs dat de ijsberg min of meer op zijn plek houdt. Wel wordt de ijsberg heen en weer geduwd door stromingen, getijden en wind.

Kleinere ijsbergen
Ook zien we dat het noordelijke puntje ervan herhaaldelijk vastloopt doordat het water op die plek minder diep is. Doordat de ijsberg hier herhaaldelijk vastloopt, is het ook hier dat deze regelmatig kleinere ijsbergen kwijtraakt. Die lijken op de satellietbeelden misschien niet heel indrukwekkend, maar kunnen zich qua grootte nog altijd meten met een kleine stad.

Ook na de eerste verjaardag van A68 zullen onderzoekers de ijsberg blijven monitoren. Hetzelfde geldt voor de ijsplaat waar deze van afstamt. Wetenschappers weten namelijk nog altijd niet goed welke impact het afkalven van A68 op de ijsplaat – die in juli vorig jaar in één klap 10% van zijn massa kwijtraakte – heeft. Zal deze standhouden of langzaam maar zeker wegkwijnen?