Onderzoek toont aan dat het lemmet van de dolk dezelfde concentraties nikkel en kobalt bevat als een meteoriet.

In 1925 ontdekte Howard Carter op de dij van Toetanchamon een dolk. In de jaren die volgen wordt er druk gediscussieerd over het ijzeren lemmet van de dolk: hoe kwamen de oude Egyptenaren aan dit ijzer? En nu – zo’n 90 jaar later – weten onderzoekers het eindelijk zeker: het ijzer komt uit de ruimte. Een chemische analyse toont aan dat het lemmet van de dolk gemaakt is van een meteoriet.

De dolk van Toetanchamon. Afbeelding: DOI: 10.1111/maps.12664.

De dolk van Toetanchamon. Afbeelding: DOI: 10.1111/maps.12664.

Nikkel en kobalt
Onderzoekers trekken die conclusie nadat ze ontdekten dat het lemmet voor zo’n 10 procent uit nikkel en 0,6 procent uit kobalt bestaat. Diezelfde concentraties nikkel en kobalt vinden we in ijzerhoudende planetoïden.

Hoge kwaliteit
De ontdekking toont aan dat de oude Egyptenaren grote waarde hechtten aan meteorieten en ze gebruikten om waardevolle producten – zoals deze dolk – te maken. Tevens wijzen de onderzoekers erop dat de dolk van hoge kwaliteit is, wat weer aantoont dat de oude Egyptenaren in die tijd (de veertiende eeuw voor Christus) ijzerbewerking al zeer goed onder de knie hadden.

De mummy van Toetanchamon. De pijl wijst de dolk aan. Afbeelding: Griffith Institute / University of Oxford.

De mummy van Toetanchamon. De pijl wijst de dolk aan. Afbeelding: Griffith Institute / University of Oxford.

De onderzoekers beschrijven in hun studie ook de zoektocht naar de meteoriet waar deze dolk wellicht van gemaakt werd. De beste kandidaat is tot op heden een meteoriet die in 2000 gevonden werd en ongeveer dezelfde concentraties kobalt en nikkel bevat als het lemmet van de dolk.