Een team van Franse en Amerikaanse astronomen berekenden de absorptiewaarden van de aarde tot 1.800 sterren. Hierdoor kregen ze een goed beeld van de verdeling van interstellair gas in de omgeving van de zon. Met de data maakten ze een overzichtskaart, waarop de verdeling van interstellair gas tot een afstand van 1.000 lichtjaar te zien is.

Door het interstellaire gas in de gaten te houden, leren astronomen steeds meer over de uitwisseling van materie tussen sterren en interstellair gas. De omgeving van de zon is al diverse malen geobserveerd, maar is nog verre van compleet.

Om interstellair gas te vinden zochten astronomen Barry Y. Welsh, R. Lallement en J.-L. Vergely naar bepaalde donkere absorptielijnen in de spectra van sterren. De data werd gekoppeld aan eerdere resultaten, waardoor een volledige kaart ontstond.

De onderstaande kaart is het resultaat. Het witte gedeelte in het centrum – de plek waar de zon zich bevindt – bevat weinig interstellair gas. Het gebied wordt de Lokale Holte genoemd en heeft een radius van 260 lichtjaar. De Lokale Holte wordt beschermd door een muur van dicht neutraal gas: de donkere wolken op de kaart. De gaten in muur zijn interstellaire tunnels. Zij leiden naar andere plekken met weinig interstellair gas.

Het is nog onbekend hoe Lokale Holte is ontstaan. Wetenschappers denken dat het gebied ongeveer vijftien miljoen jaar geleden is ontstaan door een reeks nabije supernova-explosies. De laatste verhitting was drie miljoen jaar geleden. Op kosmische schaal is dit vrij recent.