Extreme temperaturen kunnen dankzij een verfje tot wel 3 graden Celsius lager uitpakken.

Dat hebben Australische onderzoekers ontdekt. Ze baseren zich op modellen. Hun bevindingen zijn terug te lezen in het blad Nature Geoscience.

Wit
De onderzoekers gingen met behulp van hun modellen na of relatief kleine aanpassingen in het uiterlijk van gebouwen, wegen en landbouwgrond van invloed kan zijn op de temperatuur in dichtbevolkte gebieden in Noord-Amerika, Europa en Azië. Zo keken ze bijvoorbeeld wat er gebeurde als gebouwen en wegen wit werden geschilderd (waardoor ze meer zonlicht reflecteren), er op andere gewassen werd overgestapt en landbouw werd bedreven zonder dat de grond omgespit of omgeploegd hoeft te worden.

Extremen
Uit het onderzoek blijkt dat dergelijke maatregelen weinig effect hebben op de gemiddelde temperaturen en neerslag – behalve in Azië dan – maar wel een flink effect hebben op extreme temperaturen. Zo kan het schilderen van gebouwen en wegen en een aantal aanpassingen binnen de landbouw ervoor zorgen dat de extreme temperaturen 2 tot 3 graden lager uitvallen. Het is veelbelovend, benadrukt onderzoeker Andy Pitman. “Menselijke en natuurlijke systemen zijn het kwetsbaarst tijdens extreme temperaturen. Het veranderen van de stralingseigenschappen van land helpt ons om dit probleem – met minder bijwerkingen (zie kader, red.) aan te pakken.”

Er is al veel nagedacht over ingrepen die erop gericht zijn op afkoeling van het aardoppervlak. Veelal gaat het dan echter om veel grootschaligere – soms zelfs wereldwijde – ingrepen. Denk aan het in de lucht pompen van kleine deeltjes die het zonlicht tegenhouden. De gevolgen van dergelijke maatregelen kunnen we echter niet goed overzien. Bovendien lijken dergelijke ingrepen niet overal het gewenste effect te hebben: het ene land zal daadwerkelijk met afkoeling te maken krijgen, terwijl het andere bijvoorbeeld weer droogte voor de kiezen krijgt. De aanpak die de onderzoekers nu introduceren, is regionaal van aard én effectief.

Toch wil dat zeker niet zeggen dat dit dé oplossing voor het klimaatprobleem is, zo benadrukt onderzoeker Sonia Seneviratne. “Het is slechts een onderdeel van een mogelijke oplossing en het zou geen effect hebben op de gemiddelde wereldwijde opwarming of verzuring van de oceaan.” Het terugdringen van de uitstoot blijft dan ook de hoogste prioriteit hebben.