jurassic park

In Jurassic Park wordt bloed van dinosaurussen uit in barnsteen gevangen muggen gehaald en gebruikt om dino’s te klonen. Een prachtig scenario en veel wetenschappers hadden goede hoop dat nog eens ‘in het echt’ te kunnen doen. Maar een nieuw onderzoek veegt die hoop van tafel: het is zeer onwaarschijnlijk dat zich in barnsteen dino-DNA ophoudt.

Insecten maakten de dinosaurussen al het leven zuur. Ze prikten de dino’s en zogen zich vol met bloed. Als het echt tegenzat, kon zo’n insect niet lang van de maaltijd genieten. Het kwam namelijk regelmatig voor dat een insect vast kwam te zitten in plakkerig hars. Al snel kon het insect geen kant meer op. Het hars werd hard en het insect zat voor eeuwig gevangen. Het grote voordeel van deze gevangenis, is dat het insect uitstekend bewaard blijft. Zo goed zelfs dat onderzoekers lang dachten dat het mogelijk moest zijn om het bloed dat de insecten bij leven verzameld hadden miljoenen jaren later nog uit hun lichamen te halen en er DNA uit te verwijderen. En dan werd er natuurlijk gehoopt dat het insect in kwestie van dinosaurussen had gesnoept, want dan kwam het klonen van die giganten wel heel dichtbij.

Jurassic Park
In Jurassic Park – de overbekende film over het klonen van dinosaurussen – wordt diezelfde gedachtegang gevolgd. Mensen klonen in de film dino’s met behulp van DNA afkomstig uit gefossiliseerde muggen die dino’s heel lang geleden prikten.

Kunnen we dino’s klonen?

Het kan (of toch niet?)
Aan het begin van de jaren ’90 stelden onderzoekers dat het mogelijk moest zijn om op die wijze DNA van dinosaurussen te verzamelen. Ze beweerden DNA uit tot wel 130 miljoen jaar oud barnsteen verwijderd te hebben. Toen andere onderzoekers een poging deden dat onderzoek te repliceren, lukte dat niet. En dus ontstond er twijfel: kon er wel DNA uit barnsteen worden gehaald?

Duidelijkheid
Onderzoekers van de universiteit van Manchester maken nu een einde aan alle onduidelijkheid in het blad PLoS ONE. Nee, het is zeer onwaarschijnlijk dat onderzoekers er ooit in gaan slagen om DNA uit barnsteen te halen. De onderzoekers bestudeerden insecten die gevangen waren komen te zitten in kopal. Kopal is halfgefossiliseerd hars en dus een voorloper van barnsteen. Ondanks dat de onderzoekers gebruik maakten van de modernste en meest nauwkeurige technieken slaagden ze er niet in om kopal DNA te vinden. En dat terwijl het goedje nog relatief jong was: 60 tot 10.600 jaar oud. En daarmee wordt het bijzonder onaannemelijk dat onderzoekers in barnsteen dat vele malen ouder is dan kopal nog DNA gaan terugvinden.

“Men kan zich voorstellen dat het compleet en snel bedekt raken met hars bijna direct resulteert in de dood en dat het DNA in zo’n in hars gevangen zittend insect goed behouden blijft, maar dit blijkt niet het geval te zijn,” legt onderzoeker David Penney uit. “Dus helaas blijft het Jurassic Park-scenario fictie.” Zijn er dan geen andere manieren om aan dino-DNA te komen? Bijvoorbeeld door ons op gefossiliseerde botten van dinosaurussen te richten? Nee, zo bleek eerder al uit onderzoek: dat DNA vergaat sowieso te snel.