Wetenschappers van het Harverford College hebben twee sterren ontdekt op een afstand van 775.000 en 900.000 lichtjaar bij ons vandaan. De sterren horen officieel nog bij ons Melkwegstelsel, ook al is de Melkweg bij deze sterren een vaag vlekje aan de nachthemel.

Het buitengebied van het Melkwegstelsel wordt de halo genoemd. In deze halo bevinden zich minder sterren dan in het centrum. Tot op heden zijn er slechts zeven sterren ontdekt op een afstand van meer dan 400.000 lichtjaar bij ons vandaan. Daar komen twee rode reuzendwergen bij. ULAS J0744+25 en ULAS J0015+01 zijn 775.000 en 900.000 lichtjaar verwijderd van ons en zijn daarmee de verste leden van ons sterrenstelsel. De grote sterren werden gevonden dankzij verschillende observaties, o.a. het Sloan Digital Sky Survey.

“Het licht dat we nu zien van ULAS J0015+01 is al 900.000 jaar onderweg. Het licht vertrok dus op het moment dat onze voorouders ‘vuur’ ontdekten.”
Hoe ziet ons Melkwegstelsel er precies uit vanaf ULAS J0744+25? Deze visualisatie laat de rode reuzenster en onze Melkweg zien. Wat is de afstand groot, nietwaar?

Hoe ziet ons Melkwegstelsel er precies uit vanaf ULAS J0744+25? Deze visualisatie laat de rode reuzenster en onze Melkweg zien. Wat is de afstand groot, nietwaar?

Rode reuzensterren zijn zeldzaam in vergelijking met rode dwergsterren. Toch zijn rode reuzen 10.000 keer zo helder als dwergen, waardoor ze relatief makkelijk te vinden zijn, zelfs op grote afstanden. “Het is wel zoeken naar een speld in een hooiberg”, zegt professor John Bochanski van het Harverford College. “Al bestaat onze hooiberg uit miljoenen rode dwergsterren.”

Ouder dan het heelal

Vorig jaar vonden wetenschappers een bizarre ster, die zo’n 14,5 miljard jaar oud zou zijn. Dit is vreemd, want het heelal is ‘slechts’ 13,7 miljard jaar oud. Hoe kan dit?

De afstand van deze sterren tot de Melkewg is niet te bevatten. Ze bevinden zich 50 procent verder van de zon dan iedere andere ster in het Melkwegstelsel. Stel, je neemt drie keer de afstand van J0744+25 tot de zon, dan heb je dezelfde afstand van ons Melkwegstelsel naar het Andromedastelsel. “Om het in perspectief te plaatsen: het licht dat we nu zien van ULAS J0015+01 is al 900.000 jaar onderweg”, zegt Bochanski. “Het licht vertrok dus op het moment dat onze voorouders ‘vuur’ ontdekten.”

Wetenschappers hopen door deze ontdekkingen meer te leren over de halo. Dit buitengebied bestaat uit weggeslingerde sterren, bijvoorbeeld als resultaat van botsingen met (dwerg)stelsels. “De meeste modellen voorspellen dat er in de halo niet veel sterren bevinden”, vertelt Bochanski. “Als we meer sterren ontdekken, dan moeten de modellen herzien worden.”