vinvis

Wetenschappers hebben ontdekt dat vinvissen elastische zenuwen hebben. De zenuwen kunnen wanneer dat nodig is maar liefst twee keer zo lang worden, om daarna net zo gemakkelijk hun oorspronkelijke lengte weer aan te nemen.

De zenuwen bevinden zich in de mond en tong van de vinvissen, zo stellen de onderzoekers. De ontdekking kan verklaren hoe de enorme walvissen in staat zijn om voedsel tot zich te nemen. Wanneer de vinvissen honger hebben, openen ze hun mond en stoten ze hun lichaam naar voren. Daarbij vult de mond zich met een enorme hoeveelheid water (met daarin de prooi). Het volume water dat de vinvissen zo in hun lijf verzamelen is soms groter dan hun eigen volume.

Vervorming van weefsel
“Vinvissen verkregen een enorme lichaamsomvang door te filtervoeden en daarbij enorme hoeveelheden met prooien geladen water tot zich te nemen,” vertelt onderzoeker Wayne Vogl. Dat vraagt om enorme veranderingen in de anatomie van de tong en de ventrale blubber (vetlaag in de buikstreek, red.) en nu erkennen we dat het ook om enorme veranderingen vraagt in de structuur van de zenuwen in deze weefsels, omdat deze anders de enorme vervorming van het weefsel niet kunnen weerstaan.”

WIST JE DAT…
…blauwe vinvissen soms ondersteboven eten?

Twee keer zo lang
Uit onderzoeken blijkt dat de zenuwen van de vinvissen tot wel twee keer zo lang kunnen worden getrokken. En net zo gemakkelijk nemen ze weer hun oorspronkelijke lengte aan. De onderzoekers vergelijken de zenuwen dan ook wel met het koord dat gebruikt wordt tijdens het bungeejumpen. Het is een opvallende ontdekking, zo stellen de onderzoekers. Voor de meeste gewervelden geldt dat hun zenuwen een min of meer vaststaande lengte hebben.

Wanneer wij mensen onze zenuwen strekken, beschadigen we ze meestal. In het geval van de walvissen zitten de zenuwcellen zo ‘verpakt’ dat de individuele zenuwcellen nooit echt gestrekt worden. In plaats daarvan vouwen ze – wanneer dat nodig is – zichzelf uit. Nader onderzoek moet uitwijzen hoe de walvissen precies in staat zijn om de zenuwcellen tijdens het voeden snel in- en uit te pakken. Ook zijn onderzoekers nieuwsgierig of er misschien nog meer organismen zijn met elastische zenuwen. Ze denken dan bijvoorbeeld aan kikkers met een kwaakblaas die ze helemaal op kunnen pompen. “Deze ontdekking onderschrijft hoe weinig we weten over de basale anatomie van de grootste dieren die vandaag de dag in de oceanen leven,” stelt onderzoeker Nick Pyenson.