De vissen zijn zo luid dat dolfijnen er gehoorschade aan kunnen overhouden.

Twee Amerikaanse onderzoekers togen met de nodige apparatuur naar de monding van de Colorado-rivier in Mexico om daar onderzoek te doen naar het geluid dat de vis Cynoscion othonopterus produceert. Dat dit een lawaaiige visje was, wisten de onderzoekers al. Maar hun apparatuur onthulde dat het misschien wel de meest lawaaiige vis ter wereld is.

177 decibel
Individuele vissen bleken bijvoorbeeld geluiden met een volume van zo’n 177 decibel voort te brengen. Dat is te lezen in het blad Biology Letters. Volgens de onderzoekers is nog niet eerder een vis aangetroffen die onder water zulke harde geluiden voortbrengt. De vissen zouden met hun geluid zelfs het gehoor van andere zeedieren aan kunnen tasten. Verrassend genoeg mijden die andere zeedieren – waaronder dolfijnen – de luide vissen niet, aldus de onderzoekers.


Hier hoor je een grote groep C. othonopterus.


Hier hoor je – op de achtergrond – opnieuw een grote groep C. othonopterus. Halverwege passeert een individuele C. othonopterus de microfoon. Je hoort goed hoe zijn geluid aanzwelt en – wanneer deze voorbij de microfoon is – wegebt.

Paarseizoen
De vissen zijn niet het hele jaar door zo lawaaiig. Ze laten alleen in het paarseizoen van zich horen. En die geluiden zijn niet te missen. Want je moet je voorstellen dat zo’n 1,5 miljoen van deze vissen zich naar de monding van de Colorado-rivier verplaatsen om zich daar voort te planten. “Het intense geluidsniveau kan het lawaai van motorbootjes overstemmen,” zo schrijven de onderzoekers. “En stellen vissers in staat om het geluid te gebruiken om de vissen terwijl zij zich voortplanten te lokaliseren en vangen.”

Het geluid werkt in zekere zin dus in het nadeel van de vissen. Het roept natuurlijk de vraag op waarom de vissen zo’n herrie maken. Waarschijnlijk is het te herleiden naar het feit dat hun leefgebied ongebruikelijk lawaaiig is. Om boven dat lawaai uit te komen, zouden de vissen zelf ook luider zijn gaan ‘praten’. De onderzoekers wijzen er daarbij op dat de vissen vooral bezig zijn met hun voortplanting wanneer het water turbulent is en ze weinig kunnen zien. Ze zouden daardoor extra afhankelijk zijn van verbale communicatie.