glorie

Het is onderzoekers gelukt om een glorie – een regenboogachtig verschijnsel – op Venus te fotograferen. Het is voor het eerst dat onderzoekers erin geslaagd zijn om een glorie op een andere planeet op de foto te zetten.

Wie regelmatig met het vliegtuig reist, heeft op aarde vast wel eens een glorie gezien. De glorie omringt dan de schaduw van het vliegtuig op de wolken eronder. Net als regenbogen ontstaat een glorie wanneer zonlicht op druppels schijnt. Maar terwijl regenbogen grote delen van de lucht in beslag kunnen nemen, is een glorie vaak kleiner en bestaat deze uit een serie gekleurde ringen en een heldere kern.

Twee eisen
Een glorie kan ontstaan als er aan twee eisen wordt voldaan: de druppeltjes zijn bolvormig (en dus waarschijnlijk vloeibaar) en ze zijn allemaal ongeveer even groot. Op aarde wordt dus aan die voorwaarden voldaan. Maar hoe zit dat op Venus? Onderzoekers vermoeden dat de atmosfeer van de planeet druppels bevat die rijk zijn aan zwavelzuur. Door de wolken in die atmosfeer te bestuderen vanaf een locatie waarop de zon zich direct achter de waarnemer (in dit geval ruimtesonde Venus Express) bevindt, hoopten de onderzoekers een glorie te kunnen spotten.

Afbeelding: ESA / MPS / DLR / IDA.

Afbeelding: ESA / MPS / DLR / IDA.

De foto
En dat lukte! U ziet de glorie op de afbeelding hierboven. De glorie ontstond zo’n 70 kilometer boven het oppervlak van Venus en is, gezien van een afstand van ongeveer 6000 kilometer, zo’n 1200 kilometer breed.

Door de glorie te bestuderen, kunnen de onderzoekers ook meer te weten komen over de atmosfeer van Venus. Zo schatten de onderzoekers dat de deeltjes die het zonlicht reflecteren ongeveer 1,2 micrometer breed zijn (eenvijfde van een menselijke haar). Het feit dat de glorie 1200 kilometer breed is, wijst erop dat de deeltjes aan de bovenzijde van de wolken in ieder geval op deze schaal uniform zijn. De glorie bestaat verder uit ringen waarvan de variatie in helderheid anders is dan de onderzoekers op basis van de aanwezigheid van wolken bestaande uit zwavelzuur en water verwachtten. Het suggereert dat een andere stof nog een rol speelt. Mogelijk gaat het om een mysterieus deeltje dat UV-licht absorbeert en eerder al voor donkere plekken op de wolken van Venus zorgde wanneer onderzoekers deze in ultraviolet bestudeerden.