De maan Iapetus van Saturnus lijkt op een walnoot, omdat de maan in het verleden van locatie is veranderd. Dit beweert een team van Amerikaanse wetenschappers. Ooit draaide de maan snel om haar as, waardoor de bijzondere richel rondom de evenaar van de maan ontstond. Vervolgens is het object verplaatst, waardoor de rotatiesnelheid aanzienlijk afnam.

Vorige theorieën voorspelden dat de vreemde richel is ontstaan door platentektoniek of vulkanen. Uit computermodellen bleek dat deze processen zouden leiden tot bredere richels. Kortom, het zijn onlogische scenario’s.

Een nieuw model van Mikhail Kreslavsky en zijn collega’s van de universiteit van Californië laat zien dat Iapetus is ontstaan op een grote afstand van de planeet Saturnus. Hierdoor kreeg de maan de kans om snel om haar as te draaien, zelfs toen de natuurlijke satelliet klaar was met vormen. Toch werd de maan gegrepen door de aantrekkingskracht van Saturnus, waarna de rotatiesnelheid flink afnam.

Door de hoge rotatiesnelheid ontstond een dertien kilometer hoge bergrug rondom de evenaar. Deze is ontstaan door de centrifugale werking van de maan. Gezien de grootte van Iapetus (doorsnee: 1.500 kilometer) draaide de maan ooit iedere vier tot zes uur om zijn as. Oftewel: een dag op Iapetus duurde ooit vier tot zes keer korter dan een aardse dag.

WIST U DAT…

Wetenschappers zien het effect van Iapetus ook terug bij een ander object: de asteroïde 66391. Deze ruimtesteen is slechts 1,5 kilometer breed en draait iedere 2,8 uur om haar as. Deze asteroïde heeft, net als Iapetus, een equatoriale bochel.