walvis

Onderzoek suggereert dat het voor sommige walvissen heel normaal is om meerdere milten te hebben. Sommige exemplaren hebben er zelfs veertien. Waarschijnlijk zijn de organen nodig om de diepe duiken van de dieren mogelijk te maken.

Het is niet voor het eerst dat onderzoekers ontdekken dat sommige walvissen meerdere milten hebben. Eerder stuitten ze al op walvissen met meer dan één milt. Onduidelijk was toen echter of het normaal was dat een walvis extra milten had of dat de dieren de extra milten ontwikkelden, omdat hun eerste milt beschadigd was geraakt.

Brazilië
Om meer duidelijkheid te scheppen, bestudeerden onderzoekers 63 balein- en tandwalvissen. Het ging om in Brazilië aangespoelde exemplaren die tot veertien verschillende soorten behoorden. Onder hen bevonden zich mannetjes, vrouwtjes, jongen en volwassenen.

Extra milt
Uit het onderzoek blijkt dat 38 van deze walvissen (dat is 60,3 procent) minimaal één extra milt hadden. Er was zelfs een exemplaar dat maar liefst veertien milten telde. “De locatie varieerde van soort tot soort,” zo schrijven de onderzoekers. Soms zaten de extra milten stevig vast aan de milt, maar soms ook aan de maag of aan de maag en milt vast. “De aanwezigheid van deze structuren hield blijkbaar geen verband met leeftijd of geslacht.”

Wat wel opviel, is dat grote walvissen die dieper duiken vaker extra milten hadden. Het suggereert dat de milten stuk voor stuk een functie hebben: ze maken de diepe duiken van deze walvissen mogelijk. Tijdens zo’n diepe duik kan de milt de walvis van vers bloed en zuurstof voorzien.