Wetenschappers hebben de restanten van een zeer bijzondere dinosaurussoort geanalyseerd. De dino heeft een lichaam als van een schaap, een lange nek en een flinke staart. Het dier at planten en leefde zo’n 185 miljoen jaar geleden in de woestijn van Utah.

De botten van de dinosaurus werden onder stenen en huizen van de oude Anasazi-mensen – een prehistorische cultuur in Amerika – gevonden. Het bijzondere dier heeft de naam seitaad ruessi gekregen.

De seitaad is een voorouder van de langgenekte dinosaurussen diplodocus, apatosaurus en brachiosaurus. Naar alle waarschijnlijkheid heeft de gevonden dinosaurus het niet gemakkelijk gehad in het woestijnachtige Utah. “Hoewel de seitaad in een zandduin is geconserveerd, moet deze woestijn ook natte gebieden hebben gehad met genoeg planten om deze kleine dinosaurussen en andere dieren te voeden,” vertelt onderzoeker Joseph Sertich. “Net als in de woestijnen van tegenwoordig, moet het leven lastig zijn geweest in Utah.”

De restanten van de dinosaurus werden in 2004 ontdekt en het jaar daarop opgegraven. De grondige analyse liet echter nog een aantal jaren op zich wachten, maar is nu voltooid.

De seitaad is een sauropodomorpha, dit type dinosaurus kwam in het begin van Jura veel voor. De continenten waren nog niet opgesplitst, waardoor de dinosaurussen zich gemakkelijk konden verplaatsen. De seitaad woog waarschijnlijk tussen de 32 en 40 kilo en kon zich zowel op twee als op vier poten voortbewegen.

De onderzoekers vermoeden dat de gevonden dinosaurus door het plotseling instorten van een zandduin bedolven is geraakt. De dinosaurus heeft zijn naam deels te danken aan de legende van een woestijnmonster: seitaad in het Navajo (de taal van oude Indianen). Het tweede deel van de naam eert ontdekkingsreiziger Everett Ruess, hij verdween in 1934 in de woestijn van Utah.