vleugel

Wat Batman kan, kunnen wetenschappers ook! Onderzoekers van Brown University hebben een heuse robotische vleermuisvleugel gebouwd.

De onderzoekers lieten zich voor de bouw van de vleugel inspireren door de grote vleermuis, of de vleerhond. De vleugel kan in een windtunnel op en neer klappen en genoeg kracht leveren om het luchtruim te kiezen en de luchtweerstand te weerstaan.

Experimenteren
De onderzoekers ontwikkelden de robotische vleugel om meer te weten te komen over hoe vleermuizen vliegen. Wanneer de vleugel actief is, kunnen de onderzoekers tal van gegevens verzamelen die echte vleermuizen ze niet kunnen geven. “We kunnen een vleermuis niet vragen om met een frequentie van acht hertz met de vleugels te klappen en vervolgens de frequentie op te schroeven naar negen hertz, zodat we kunnen kijken of dat een verschil maakt,” legt onderzoeker Joseph Bahlman uit. “Vleermuizen werken zo niet.” De robotische vleugel daarentegen wel: deze doet precies wat de onderzoekers willen. “We kunnen vragen beantwoorden als: ‘Zorgt het frequenter klappen met de vleugels ervoor dat deze gemakkelijker opstijgen en hoeveel energie kost het om vaker met de vleugels te slaan?’.”

WIST U DAT…

…vleermuizen vrijende vliegen maar wat graag betrappen?

Fouten maken
Het ontwikkelen van de vleugel heeft de onderzoekers al veel opgeleverd. “We hebben veel over vleermuizen geleerd door hun vleugels na te maken en daarbij ook fouten te maken. Zo braken bepaalde ‘gewrichten’ van de robotvleugel herhaaldelijk af. Door deze te omwinden met staalkabel kon dat voorkomen worden: net zoals gewrichtsbanden dat bij echte vleermuizen voorkomen.

De onderzoekers zetten hun experiment met de robotische vleugel voort. “We zouden graag nog andere materialen voor de vleugel willen proberen,” vertelt Bahlman. De onderzoekers hopen dat het uiteindelijk informatie zal opleveren die we kunnen gebruiken voor het ontwerpen van kleine, zeer efficiënte vliegtuigen.