Slecht nieuws voor allen die dromen van een kolonie op de maan: onze natuurlijke satelliet blijkt veel vaker bekogeld te worden dan gedacht.

Onderzoekers hebben op de maan 222 nieuwe kraters ontdekt, zo meldt het blad Nature. Dat zijn er veel meer dan modellen voorspeld hebben.

LRO
De onderzoekers trekken die conclusie op basis van foto’s van de Lunar Reconnaissance Orbiter. Deze orbiter draait sinds 2009 rond de maan en fotografeert het oppervlak van onze natuurlijke satelliet regelmatig. Sommige stukjes oppervlak zijn dan ook al meerdere malen door LRO vastgelegd. Van deze stukjes oppervlak hebben we dus twee foto’s die we met elkaar kunnen vergelijken om te achterhalen of er op het oppervlak iets veranderd is. In totaal bogen de onderzoekers zich over duizenden foto’s die het oppervlak van de maan op twee verschillende momenten lieten zien. De tijd die tussen het maken van deze foto’s verstreken was, liep uiteen van 176 tot 1241 aardse dagen en het oppervlak dat op deze foto’s te zien was, maakte 6,6 procent van het oppervlak van de maan uit.

Flinke kraters
Uiteindelijk ontdekten de onderzoekers op de beelden 222 nieuwe kraters. Deze kraters waren tussen de 10 en 43 meter groot.

Secundaire kratertjes
En dat is nog niet alles. Ook het gebied rondom de kraters bleek na zo’n inslag flink te veranderen. Waarschijnlijk doordat materiaal dat tijdens de inslag wordt weggeslingerd een stuk verderop op de maan inslaat (de onderzoekers noemen dat ‘secondary cratering’). Naar schatting zorgt dit proces ervoor dat de bovenste twee centimeter van het regoliet op de maan elke 81.000 jaar wordt ‘doorgeroerd’. “Voor de Lunar Reconnaissance Orbiter in 2009 gelanceerd werd, dachten we dat er honderdduizenden of miljoenen jaren nodig waren om het oppervlak van de maan significant te veranderen,” vertelt onderzoeker Emerson Speyerer. “Maar wij hebben ontdekt dat het bovenste deel van het oppervlaktemateriaal op de maan in ongeveer 80.000 jaar compleet verandert.”

Het onderzoek heeft natuurlijk implicaties voor missies naar de maan. De kans dat een maanlander of maanbasis zelf door een meteoriet wordt getroffen, blijft klein, maar secundaire inslagen kunnen ook flinke schade veroorzaken. Deeltjes slingeren tenslotte met een snelheid van zo’n 500 meter per seconde door de lucht. Het is iets wat onder meer Moon Express in zal moeten calculeren. Het bedrijf hoopt volgend jaar – als eerste private organisatie ooit – een lander op de maan te zetten. Het is wellicht de eerste stap richting het delven van grondstoffen op de maan en uiteindelijk een (permanent bewoonde) maanbasis.