Onze Melkweg is geen kleine jongen, maar naast deze recent ontdekte en volgens theorieën onmogelijk grote spiraalsterrenstelsels lijkt de Melkweg toch echt een dwerg.

Wetenschappers hadden de monsterlijke spiraalsterrenstelsels al een tijdje in het vizier, maar dachten dat deze vrij dichtbij stonden en qua grootte dus heel normaal waren. Maar nu blijkt uit nieuw onderzoek dat de spiraalsterrenstelsels heel ver van ons verwijderd zijn en dus ontzettend groot moeten zijn. “Het is alsof we zojuist een nieuw landdier hebben ontdekt dat rond stampt en net zo groot is als een olifant, maar nooit eerder door zoölogen is opgemerkt,” stelt onderzoeker Patrick Ogle.

Helder
“We hebben een nog niet eerder herkende klasse van spiraalsterrenstelsels ontdekt die net zo helder en zwaar zijn als de grootste, helderste sterrenstelsels die we kennen.” De grote spiraalsterrenstelsels zijn acht tot veertien keer helderder dan de Melkweg. Hun massa is tot wel tien keer groter dan die van ons sterrenstelsel.

Drie 'monsterlijke' spiraalsterrenstelsels. Afbeeldingen: SDSS.

Drie ‘monsterlijke’ spiraalsterrenstelsels. Afbeeldingen: SDSS.

Breed
Hun schijven zijn twee tot vier keer breder dan die van de Melkweg (die zo’n 100.000 lichtjaar breed is). Het grootste spiraalsterrenstelsel dat de onderzoekers ontdekten heeft een schijf die 440.000 lichtjaar breed is. Het licht dat de sterrenstelsels afgeven, wijst erop dat ze in hoog tempo nieuwe sterren produceren. Dat zou zo’n dertig keer sneller gaan dan in onze Melkweg.

Dat er zulke grote spiraalsterrenstelsels bestaan, is echt een grote verrassing. Volgens huidige theorieën zouden spiraalsterrenstelsels helemaal niet zo groot kunnen worden. Hoe de grote spiraalsterrenstelsels precies ontstaan, is onduidelijk. Wat de onderzoekers wel is opgevallen is dat vier van de 53 sterrenstelsels twee galactische kernen hebben. Het wijst erop dat ze het resultaat zijn van een recente fusie van twee sterrenstelsels. Normaal gesproken resulteert zo’n fusie in een elliptisch sterrenstelsel, maar de onderzoekers denken dat een fusie van twee gasrijke spiraalsterrenstelsels wel eens anders uit kan pakken en kan resulteren in de super spiraalsterrenstelsels die ze nu ontdekt hebben.