Het beerdiertje zal overleven tot de zon sterft. En houdt het daarmee aanzienlijk langer vol dan wij mensen.

Dat blijkt uit een nieuw onderzoek van de universiteit van Oxford en Harvard. De wetenschappers hebben hun bevindingen gepubliceerd in het blad Scientific Reports.

Het beerdiertje

Het beerdiertje kan dertig jaar zonder voedsel of water en temperaturen tot 150 graden Celsius verdragen. Ook kun je ze rustig dertig jaar invriezen: daar krijgen ze niks van. Onderzoek wijst verder uit dat ze zich zelfs in het ijskoude vacuüm van de ruimte weten te redden.

Nog tien miljard jaar te gaan
De onderzoekers beschrijven in hun paper drie doemscenario’s – een planetoïde-inslag, een supernova-explosie en een gammaflits – en gaan voor elk scenario na of het beerdiertje het zal overleven:

– Een planetoïde-inslag. Er zijn slechts iets meer dan 10 planetoïden en dwergplaneten die genoeg massa hebben om tijdens een inslag alle oceanen te doen verdampen. Maar deze hemellichamen – onder meer Pluto en Vesta – doorkruisen de baan van de aarde niet en vormen dus geen gevaar voor het beerdiertje.
– Een supernova-explosie. Een exploderende ster op zo’n 0,14 lichtjaar afstand kan alle oceanen op aarde doen verdampen. De dichtstbijzijnde ster is 4 lichtjaar van ons verwijderd en de kans dat een zware ster zo dicht bij de aarde explodeert dat alle levensvormen gedood worden is – binnen de levensduur van de zon – nihil.
– Een gammaflits. Helderder en zeldzamer dan een supernova. Een gammaflits kan alle oceanen doen verdampen als deze niet meer dan 40 lichtjaar van ons verwijderd is. Maar ook hiervoor geldt: de kans dat een gammaflits op zo’n kleine afstand van de aarde ontstaat, is nihil.

Samenvattend komen de onderzoekers vervolgens tot de ontdekking dat geen van deze doemscenario’s resulteert in de ondergang van het beerdiertje, omdat geen van deze doemscenario’s resulteert in het verdwijnen van de aardse oceanen. In andere woorden: het beerdiertje zal naar verwachting elke catastrofe overleven. Pas als de zon sterft, zal ook het beerdiertje het onderspit delven. Het komt erop neer dat het beerdiertje nog zeker 10 miljard jaar mee kan: aanzienlijk langer dan de mens.

Het leven gaat door
“Veel eerdere studies richtten zich op doemscenario’s op aarde (…) die het menselijk ras konden uitroeien,” vertelt onderzoeker David Sloan. “Onze studie richt zich daarentegen op de sterkste soort: het beerdiertje (…) Tot onze verrassing ontdekten we dat hoewel een nabije supernova of grote planetoïde-inslag catastrofaal zou zijn voor mensen, het beerdiertje onaangetast blijft. Het lijkt er dan ook op dat het leven – op het moment dat het op gang is – moeilijk helemaal uit te roeien is. Grote aantallen soorten of complete geslachten kunnen uitsterven, maar het leven gaat door.”

Onderzoeker Abraham Loeb komt tot diezelfde conclusie: “Het is lastig om alle levensvormen op een leefbare planeet uit te roeien.” Het is een conclusie die niet alleen implicaties heeft voor de toekomst van het leven op aarde, maar ook voor onze zoektocht naar buitenaards leven. “De geschiedenis van Mars wijst erop dat de planeet ooit een atmosfeer had die leven – weliswaar onder extreme omstandigheden – mogelijk maakte. Organismen die net zo goed bestand zijn tegen straling en extreme temperaturen als de beerdiertjes kunnen onder deze omstandigheden langdurig onder het oppervlak overleven.” Onderzoeker Rafael Alves Batista voegt toe: “Beerdiertjes zijn bijna onverwoestbaar op aarde, maar het is mogelijk dat er andere veerkrachtige soorten elders in het universum leven. In die context is het echt nuttig om te zoeken naar leven op Mars en in andere delen van het zonnestelsel. Als beerdiertjes de meest veerkrachtige soort op aarde zijn: wie weet wat er dan nog meer is?”