Op 13 februari dreef er slechts 16,21 miljoen vierkante kilometer ijs op beide polen. Een nieuw dieptepunt.

Sinds 1979 meten satellieten hoeveel zee-ijs er op de oceanen drijft. In maart is het oppervlak van het zee-ijs op de noordpool doorgaans het grootst, omdat de winter dan eindigt en het ijs dus tijd heeft gehad om aan te vriezen. Aan de andere kant van de aarde is het oppervlak van het zee-ijs deze maand het kleinst, omdat de zomer daar achter de rug is.

Minste zee-ijs sinds 1979
Volgens NASA-wetenschappers was 13 februari een zwarte dag. Sinds 1979 lag er nog nooit zo weinig zee-ijs op beide polen, namelijk slechts 16,21 miljoen vierkante kilometer zee-ijs. Dat is twee miljoen vierkante kilometer minder dan het gemiddelde minimum in de periode van 1981 tot 2010. Even ter verduidelijking: Mexico heeft een grootte van ongeveer twee miljoen vierkante kilometer.

Einde van een tijdperk
Dit komt vooral door Antarctica. Hoewel de aarde de afgelopen jaar opwarmde, nam de hoeveelheid zee-ijs op Antarctica jarenlang toe. Vorig jaar voorspelden onderzoekers dat dit tijdperk voorbij was en dat de hoeveelheid zee-ijs op Antarctica op het punt stond om flink af te nemen. Zij blijken nu gelijk te hebben.

Noordpool
Op 7 maart bereikte het zee-ijs op de noordpool het maximale oppervlak: 14,42 miljoen vierkante kilometer. Dat is 97.000 vierkante kilometer minder dan in 2015. Wetenschappers vermoeden dat dit ligt aan een combinatie van hogere temperaturen en ongunstige windstromen. Daarnaast zorgden een paar flinke stormen ervoor dat het ijs niet hard kon groeien.

Sinds 1979 neemt het maximale oppervlak van het Arctische zee-ijs af met 2,8 procent per decennium. Het minimale oppervlak van het Arctische zee-ijs – kort na de zomer – krimpt nog sneller, namelijk met 13,5 procent per decennium.

Zuidpool
In Antarctica is een minimum gemeten van 2,11 miljoen vierkante kilometer zee-ijs. Dat is 184.000 vierkante kilometer minder dan het vorige record, dat werd gevestigd in 1997.

Klimaatverandering?
“Het is verleidelijk om te zeggen dat klimaatverandering eindelijk grip krijgt op Antarctica”, zegt NASA-wetenschapper Walt Meier, gespecialiseerd in zee-ijs. “Maar misschien is er sprake van een extreme situatie. Dit mogen we niet uitsluiten. De komende jaren moeten we data verzamelen om de balans op te maken.”