De laatste keer dat we dit bizarre ijs nabij de zuidpool zagen verschijnen, was in 2007.

Begin april vertrok een internationaal team van onderzoekers naar de Rosszee. En al vrij snel diende het eerste hoogtepunt van de expeditie zich aan. De onderzoekers spotten ‘drakenhuid-ijs’. Onderzoeker Guy Williams vertelt: “Drakenhuid-ijs is een heel zeldzaam, bizar bewijs voor een duistere chaos in het cryosferische (door sneeuw en ijs gedomineerde, red.) rijk, iets wat we sinds 2007 niet meer in Antarctica hebben gezien.”

Foto: Guy Williams / University of Tasmania.

Wanneer je het ijs van dichtbij bekijkt, begrijp je vast waarom het ijs vergeleken wordt met een drakenhuid. Het oppervlak van het ijs doet denken aan elkaar overlappende schubben.

Foto: Guy Williams / University of Tasmania.

Maar hoe ontstaat dit bijzondere zee-ijs? Het heeft alles te maken met valwinden, zo legt Williams uit. “Beeld je een ijsblokjesvorm in die je één keer met water vult. Na een week heb je één vorm vol ijsblokjes. Maar als je de vorm elke avond leegt en hervult, verkrijg je veel meer. En dat is wat de valwinden eigenlijk doen.” Ze tillen net gevormd zee-ijs op, waardoor het onderliggende water bloot komt te liggen. “En er meer ijs gevormd wordt.” Zo ontstaat letterlijk een opeenstapeling van ‘ijzige schubben’.