Op nieuwe close-upbeelden lijkt het bijna alsof je ze aan kunt raken.

NASA heeft twee nieuwe foto’s vrijgegeven waarop de heldere vlekken die Ceres rijk is, zich op ongeëvenaarde wijze aan de toeschouwer opdringen. Nog niet eerder hebben we de vlekken van zo dichtbij en zo gedetailleerd kunnen bekijken.

Foto’s
De foto’s zijn gemaakt door ruimtesonde Dawn die afstevent op het einde van zijn werkzame leven, maar ons op de valreep nog op deze prachtige beelden trakteert.

Op deze foto zie je de grote heldere vlek in de Occator-krater. De vlek wordt ook wel aangeduid als Cerealia Facula. Op het moment dat Dawn deze foto maakte, was deze slechts 34 kilometer van Ceres verwijderd. Afbeelding: NASA / JPL-Caltech / UCLA / MPS / DLR / IDA / PSI.

Nog zo’n mooie foto. Hier zie je een aantal kleinere vlekken – ook wel Vinalia Faculae genoemd – die zich eveneens in de Occator-krater bevinden. Ook deze foto is van een afstand van zo’n 34 kilometer van het oppervlak van Ceres gemaakt. Afbeelding: NASA / JPL-Caltech / UCLA / MPS / DLR / IDA / PSI.

“De nieuwe beelden van de Occator-krater en de omringend omgeving hebben onze verwachtingen overtroffen en prachtige, buitenaardse landschappen onthuld,” stelt onderzoeker Carol Raymond. “Ceres’ unieke oppervlak lijkt te zijn gevormd door inslagen in een korst die rijk is aan vluchtige stoffen en dat resulteert in een intrigerende, complexe geologie.”

Carbonaatafzettingen
Dawn spotte de heldere vlekken op Ceres al toen deze de dwergplaneet naderde. Lang was onduidelijk hoe ze zijn ontstaan, maar inmiddels gaan onderzoekers ervan uit dat het om natriumcarbonaat gaat. Onduidelijk is nog waar deze carbonaatafzettingen – de grootste die ooit op een andere planeet dan de aarde zijn aangetroffen – hun oorsprong vinden. Mogelijk zijn ze afkomstig uit een ondiep, net onder het oppervlak gelegen reservoir gevuld met mineraalrijk water. Een andere optie is dat ze van veel dieper komen. Wat de nieuwe beelden in ieder geval wel onthullen is dat er nog steeds materiaal uit Ceres opborrelt en dat de dwergplaneet dus nog steeds geologische activiteit vertoont.

Ruimtesonde Dawn werd in 2007 gelanceerd en arriveerde in 2011 bij de planetoïde Vesta. Na veertien maanden in een baan rond deze planetoïde te hebben vertoefd, vloog de sonde door naar Ceres. Daar doet de sonde nu al sinds 2015 onderzoek. Maar het einde van de missie nadert met rasse schreden; binnen een paar maanden – waarschijnlijk ergens tussen augustus en oktober – zal Dawn door zijn brandstof heen zijn en de communicatie met de aarde stilvallen. Onderzoekers zijn vastbesloten om de laatste maanden van Dawn volop uit te buiten. Zo zal de sonde foto’s van Ceres in zichtbaar en infrarood licht bestuderen, zwaartekrachtsmetingen uitvoeren en natuurlijk foto’s blijven maken. En dat alles terwijl deze op iets minder dan 35 kilometer afstand rond de dwergplaneet cirkelt. Onderzoekers hopen dat de door Dawn verzamelde data uiteindelijk meer inzicht zal geven in hoe Ceres is ontstaan en hoe deze vandaag de dag nog verandert.