Het zwarte gat blijkt een galactische deeltjesversneller te zijn die deeltjes met nog nooit vertoonde energie richting de aarde slingert.

De atmosfeer van onze aarde wordt gebombardeerd door energierijke deeltjes: protonen, elektronen en atoomkernen. Maar waar komen die deeltjes precies vandaan? Dat is al een eeuw een raadsel. De deeltjes zijn namelijk elektrisch geladen en worden afgebogen door de magnetische velden die ze tijdens hun reis door de ruimte tegenkomen. En daardoor is het heel lastig om te achterhalen waar de oorsprong van deze deeltjes ligt.

Zwart gat
En toch is het onderzoekers nu gelukt om de oorsprong van de deeltjes vast te stellen. In het hart van onze Melkweg bevindt zich een galactische deeltjesversneller die met nog nooit vertoonde energie kosmische straling de ruimte in slingert, zo stellen ze. De onderzoekers vermoeden dat het superzware zwarte gat in het hart van de Melkweg de boosdoener is.

“De galactische deeltjesversneller is de eerste peta-elektronvoltversneller die ooit is ontdekt”

Gammastraling
Zoals gezegd is het heel lastig om de bron waar de elektrisch geladen deeltjes uit voortkomen, te achterhalen. Maar gelukkig voor de onderzoekers is er ook gammastraling. Deze straling reist in een rechte lijn en trekt zich – in tegenstelling tot de elektrisch geladen deeltjes – niks aan van magneetvelden. Hierdoor is het wel mogelijk om de bron van gammastraling vast te stellen. En dat hebben de onderzoekers gedaan. Ze gebruikten daarvoor een groep van gekoppelde telescopen in Namibië.

Tien jaar geleden wees onderzoek al uit dat we gammastralingsbronnen waarschijnlijk wel ergens in het hart van onze Melkweg moesten zoeken. Mogelijke kandidaten waren supernova-resten, clusters van zware sterren en het zwarte gat in het hart van de Melkweg: Sagittarius A. En nu is dus bewezen dat het zwarte gat in het hart van onze Melkweg verantwoordelijk is. Het zwarte gat slingert met nooit vertoonde energie kosmische straling de ruimte in. De galactische deeltjesversneller is 100 keer zo krachtig als de Large Hadron Collider (een deeltjesversneller die ‘slechts’ 13 teraelektronvolt haalt) en tevens de eerste peta-elektronvoltversneller die ooit is ontdekt.