bizon

Wetenschappers hebben op Alaska een hele bijzondere vondst gedaan: ze troffen er de resten van een bizon aan die tijdens de laatste ijstijd (meer dan 40.000 jaar geleden) zijn laatste adem uitblies. De bizon is uitzonderlijk goed bewaard gebleven: zelfs de haren en het bindweefsel zijn nog intact.

De onderzoekers deden hun ontdekking in een gebied dat bekend staat als Alaska North Slope. “We peddelden de river af, worstelend door de hagel en wind en denkend aan onze kampeerplek die een stukje verderop lag,” vertelt onderzoeker Pam Groves. Opeens zagen de onderzoekers een enorme schedel langs de kant van de rivier. De onderkaak zat nog aan de schedel vast. “En de tanden waren heel wit: die vielen echt op.”

Intact
De onderzoekers haastten zich naar de stoffelijke resten en waren direct verbaasd over de staat ervan. “We hebben nog nooit iets wat zo intact is, teruggevonden,” stelt onderzoeker Dan Mann. De botten van de poten van de bizon waren nog met bindweefsel aan elkaar verbonden. En zelfs het roodbruine haar van de bizon was nog zichtbaar. “Toen ik de vacht zag, werd ik echt enthousiast,” stelt Mann. De onderzoekers groeven de bizon helemaal uit en wisten uiteindelijk alle botten – behalve een schouderblad – boven te halen.

WIST U DAT…

…de mammoet waarschijnlijk door toedoen van het klimaat en mensen het loodje legde?

Drijfzand
Dat de bizon zo goed bewaard is gebleven, komt doordat deze 40.000 jaar geleden vast kwam te zitten in drijfzand. De rivier bedekte hem. Op het moment dat de onderzoekers in hun kano voorbij voeren, was het lichaam van de bizon net uit de afbrokkelende oever aan het komen. “Als we twee dagen later waren geweest, had de verschuivende aarde hem al bedolven.”

Hoorns
De bizon in kwestie – die de onderzoekers Bob noemen – heeft enorme hoorns: de afstand van het ene naar het andere puntje is meer dan één meter groot. Het beest was op het moment van overlijden waarschijnlijk twaalf jaar oud en zou iets meer dan 540 kilo hebben gewogen. Het is een steppenwisent: een bizon die vandaag de dag niet meer op aarde voorkomt. De moderne bizon stamt af van deze bizon, maar is zo’n 25 procent kleiner. De bizon leefde gedurende de ijstijd op Alaska en deelde zijn leefgebied daar met onder meer de mammoet.

De onderzoekers zetten hun studie naar Bob nog even voort. “Hij bevat uitstekend DNA,” stelt Mann. Ook hopen ze uiteindelijk afgietsels van de resten van Bob te kunnen maken. Deze afgietsels kunnen dan in musea worden tentoongesteld en een beeld geven van hoe groot deze bizons werkelijk waren.