BIOLOGIE  Wetenschappers staan voor een raadsel nu de blauwe vinvis zijn communicatie naar een lager niveau heeft gebracht. In de periode van 1963 tot 2008 zakten de tonen van het dier met 31 procent. Dat staat ongeveer gelijk aan drie witte toetsen op de piano. Oorzaak: vooralsnog onbekend.

Als de baard in de keel nog verder doorzet naar 50 procent dan is er sprake van een daling met een hele octaaf. Wetenschapper Mark McDonald merkte de lagere tonen op toen hij acht jaar geleden zijn detector lager moest draaien om de tonen van de blauwe vinvis op te kunnen vangen. Dat was toen de aanleiding voor een onderzoek dat zich uitstrekte van de Indische tot Noord-Atlantische Oceaan.

De oorzaak van de basstem van de vinvis blijft speculeren. Eerst leek de toename van het lawaai in de oceaan aannemelijk, maar als dat het probleem was, zouden de vinvissen wel een toontje hoger gaan zingen. McDonald houdt er daarom een andere theorie op na. Volgens hem hangt het fenomeen samen met de toename van het aantal vinvissen. De jacht op de dieren werd in 1966 beëindigd en hun aantal is dan ook flink gegroeid. Daardoor hoeven de mannetjes niet meer zo hard te roepen om de aandacht van de vrouwtjes te trekken en voldoen de stille, lage geluiden.

Vinvisexpert John Calambokidis trekt die conclusie in twijfel. Hij benadrukt dat de dieren nog steeds op de lijst met bedreigde diersoorten staan en hun aantal dus niet zo enorm groot is. Calambokidis heeft een volgens hem aannemelijkere oorzaak voor het feit dat de heren vinvis hun stemmen verlagen. Volgens hem vinden de vrouwelijke vinvissen dat gewoon aantrekkelijker.