De rover heeft deze maand al verschillende met stof gevulde wervelwinden de revue zien passeren.

En natuurlijk heeft de rover die stofhozen gefotografeerd, zodat ook wij mee kunnen genieten. Hieronder zie je bijvoorbeeld een stofhoos die achter een donker zandduintje op Mars verdwijnt. Curiosity maakte de beelden begin deze maand.

Afbeelding: NASA / JPL-Caltech.

En ook op de beelden hieronder zie je in de verte een stofhoosje dansen. Curiosity maakte de beelden iets meer dan twee weken geleden, in de middag.

Afbeelding: NASA / JPL-Caltech / TAMU.

En hieronder zie je een stofhoos dansen aan de voet van de Mount Sharp-berg, te vinden in het hart van de Gale-krater. Curiosity maakte de beelden vorig weekend, wederom in de middag.

Afbeelding: NASA / JPL-Caltech / TAMU.

Wind
De Marsrover bevindt zich momenteel aan de voet van Mount Sharp en doet voor de tweede keer in zijn carrière onderzoek naar de wind op Mars. Dit keer bestudeert de rover actieve zandduintjes op de noordwestelijke helling van Mount Sharp. En terwijl hij daarmee bezig is, zag hij deze stofhozen voorbij trekken.

De geschiedenis
De wind op Mars kan meer inzicht geven in de geschiedenis van de krater. Aangenomen wordt dat de Gale-krater zo’n 3,6 miljard jaar geleden ontstond toen een komeet of planetoïde op Mars insloeg. In de jaren die volgden, werd de krater langzaam maar zeker gevuld met sedimenten. Een deel ervan werd afgeleverd door rivieren die vanuit hogergelegen gebieden rondom de Gale-krater kwamen en in de krater uitmondden. Lang kwamen er zo meer sedimenten in de krater terecht dan de wind uit de krater kon jagen. Maar dat veranderde op een gegeven moment, waarschijnlijk toen het klimaat van Mars droger werd. De berg in het hart van de krater – Mount Sharp – is waarschijnlijk het laatste overblijfsel van wat ooit een met sedimenten gevulde krater was. Het betekent dat er over een periode van een miljard jaar (of meer) zo’n 64.000 kubieke kilometer materiaal uit de krater is gehaald door de wind. Waarnemingen vanuit een baan rond Mars lijken die theorie te onderschrijven. Als we kijken hoeveel sedimenten er nu in een gegeven periode uit de krater verdwijnen en dat vervolgens extrapoleren naar een periode van een miljard jaar of meer zou de wind inderdaad zoveel sedimenten weg kunnen jagen.

Hier zie je het effect dat de wind in de periode van één Martiaanse dag kan hebben op het zand onder de ‘voeten’ van Curiosity. Het gebied dat je hier ziet, meet van links naar rechts ongeveer 1 meter. Afbeelding: NASA / JPL-Caltech / MSSS.

Ter plekke
Curiosity gaat nu ter plekke onderzoek doen naar hedendaagse windactiviteit. Het is daarvoor nu het ideale moment, omdat het zomer is in de Gale-krater. En dat is een winderig seizoen. “We houden Curiosity bezig in een gebied met veel zand, in een seizoen waarin er veel wind is dat het zand in het rond kan blazen,” vertelt onderzoeker Ashwin Vasavada.

Terwijl Curiosity zich bezighoudt met de wind, houden technici op aarde zich bezig met enkele technische problemen aan boord van de rover. Zo werkt de boor niet naar behoren en datzelfde geldt voor de lenskap van de camera op de robotarm van de rover. Die kap ging vorige week niet helemaal open.