Eindelijk is er meer bekend over de eerste interstellaire planetoïde die ooit is gevonden in ons zonnestelsel. Het object werd vorige maand ontdekt met de Pan-STARRS 1-telescoop op Hawaï.

De planetoïde was midden oktober zo’n dertig miljoen kilometer van de aarde verwijderd. De snelheid bedroeg op dat moment 26 kilometer per seconde. Vooral de omloopbaan van het object viel op. Astronomen kijken namelijk naar de excentriciteit van de omloopbaan. Dat is de mate waarin een baan afwijkt van een cirkel. De baan van C/2017 U1 PANSTARRS bleek een excentriciteit van 1,2 te hebben, waardoor het een hyperbool is. Dit betekent dat het onmogelijk is dat het object om de zon draait en dus van buiten het zonnestelsel komt.

Verschillende telescopen hebben kort na de ontdekking ingezoomd op het vreemde hemellichaam, waaronder ook ESO’s Very Large Telescope. Uit deze observaties blijkt dat het object donker, roodachtig en langwerpig is. Daarnaast bestaat de interstellaire planetoïde voornamelijk uit gesteenten of metalen. Het onderzoekspaper verschijnt in het wetenschappelijke vakblad Nature en is hier online te lezen. Een artistieke impressie van de planetoïde is bovenaan dit artikel te zien.

Een gecombineerde foto van verschillende telescopen met in het midden onze interstellaire bezoeker: `Oumuamua. Credit: ESO/K. Meech et al.

De planetoïde heet `Oumuamua. `Oumuamua draait iedere 7,3 uur om zijn as en daarbij wordt het object tot tien keer zo helder. Dit betekent dat de interstellaire bezoeker een ongewone vorm heeft. “Hij is ongeveer tien keer zo lang als breed”, zegt wetenschapper Karen Meech. “Daarnaast hebben we ontdekt dat het object een donkerrode kleur heeft, vergelijkbaar met de objecten in het buitengebied van ons zonnestelsel.” Waarschijnlijk is het oppervlak van `Oumuamua rood geworden door kosmische straling.

Hier is de lichtkromme van `Oumuamua goed te zien. De planetoïde bereikte vorige maand een schijnbare magnitude van 22. In vergelijking: Hydra – een klein maantje van Pluto – heeft een maximum helderheid van +22,9.

Verder blijkt uit het onderzoek dat `Oumuamua minstens 400 meter lang is. Uit baanberekeningen blijkt dat de planetoïde uit de richting van de ster Vega kwam en momenteel als een ongeleid projectiel door de Melkweg schiet. Waarschijnlijk zwierf het object al honderden miljoenen jaren alleen door ons sterrenstelsel voordat hij per toeval op ons zonnestelsel stuitte.

Wetenschappers denken dat het binnenste deel van ons zonnestelsel ieder jaar één interstellaire gast ontvangt. Vaak zijn deze objecten zo zwak, dat ze onopgemerkt het grensgebied oversteken. Dankzij een telescoop als Pan-STARRS is het eindelijk mogelijk om veel gerichter op zoek te gaan naar deze bezoekers. “Nu we weten dat we de eerste interstellaire rots hebben ontdekt, bereiden we ons voor op de volgende”, concludeert wetenschapper Olivier Hainaut van ESO.