Na een jaar in isolatie op de helling van een vulkaan te hebben doorgebracht, is de gesimuleerde Marsmissie van zes ‘astronauten’ op Hawaii ten einde gekomen.

De zes ‘astronauten’ werden eind augustus vorig jaar in een koepelvormig gebouw op de helling van Mauna Loa opgesloten. Het doel? Een missie naar Mars simuleren en vaststellen wat daar allemaal bij komt kijken.

Mars500
Een aantal jaar geleden organiseerde ESA ook al een gesimuleerde Marsmissie die nog langer duurde: 520 dagen. De missie leverde een aantal interessante conclusies op.

Simulatie
Er werd alles aan gedaan om de gesimuleerde Marsmissie zo realistisch mogelijk te maken. Neem bijvoorbeeld de communicatie met ‘aarde’. Omdat de afstand tussen de aarde en Mars groot is, doen berichten er lang over om de aarde te bereiken en moet je dus ook een tijdje wachten op een reactie: zo’n 40 minuten. Wanneer de astronauten vanuit hun koepelvormige gebouw contact legden met de ‘aarde’ moesten ze ook 20 minuten wachten tot hun bericht was aangekomen en vervolgens nog eens 20 minuten wachten op een reactie. Ging er iets kapot ‘aan boord’? Dan moesten de ‘astronauten’ dat zelf op zien te lossen, want op Mars is geen doe-het-zelf-winkel. Wilden de ‘astronauten’ hun koepel even verlaten? Dan moesten ze zich eerst in een ruimtepak hijsen.

Moed
Hoewel de missie de astronauten – vier Amerikanen, een Fransman en Duitser – niet in de koude kleren is gaan zitten, hebben ze aan het eind van de rit bemoedigende woorden voor allen die dromen van een echte Marsmissie. “Ik kan je mijn persoonlijke kijk hier op geven,” vertelt het Franse bemanningslid, Cyprien Verseux. “Een missie naar Mars in de nabije toekomst is heel realistisch. Ik denk dat de technologische en psychologische hindernissen genomen kunnen worden.”

Het nut van de simulatie
Een missie naar Mars is een hele opgave. Zo’n missie zal al snel tussen de 2 en 3 jaar in beslag gaan nemen. Dat betekent dat astronauten die naar Mars gaan, het 2 tot 3 jaar in een kleine ruimte met elkaar moeten zien uit te houden. Wat doet dat met een mens? Fysiek? En psychisch? Hoe voorkom je ruzies en houd je het team hecht? En wat hebben die astronauten precies nodig om onderweg en op Mars te kunnen functioneren? Het zijn vragen die eigenlijk alleen beantwoord kunnen worden door een missie naar Mars te simuleren. De gesimuleerde Marsmissie die gisteren ten einde kwam, maakt deel uit van het HI-SEAS-project. HI-SEAS staat voor Hawai’i Space Exploration Analog and Simulation en wordt gefinancierd door NASA. De gesimuleerde Marsmissie die gisteren ten einde kwam, is alweer de vierde op rij en direct ook de langste simulatie die ooit binnen het HI-SEAS-project is opgezet (eerdere gesimuleerde Marsmissies duurden tussen de drie en acht maanden).

Nu de vierde HI-SEAS-missie ten einde is gekomen, wordt alweer hard gewerkt aan de vijfde en zesde missie. Deze gesimuleerde Marsmissies zullen elk acht maanden duren en in 2017 en 2018 van start gaan. Lijkt het je wel wat om een groot deel van het jaar heel geïsoleerd op een helling op Hawaii te leven? Men is nog op zoek naar kandidaten. Inschrijven kan (tot 5 september) hier.