Wanneer dit zoetwaterdiertje – uit het geslacht Hydra – wil eten, moet het zijn eigen huid ‘openscheuren’. En nu weten we hoe het beestje dat doet.

Hydra is een geslacht van hydroïdpoliepen. Een hydra is minder dan 1,2 centimeter lang en lijkt nog het meeste op een pilaar met een ring van tentakels op het eind. In het wild hecht een hydra zich aan gesteente en wacht tot er een prooi voorbij zwemt. Zodra een nietsvermoedende prooi de tentakels aanraakt, verlamt hydra de prooi, waarna de tentakels zich samentrekken en speciale cellen van elkaar wijken, waardoor een gapend gat ontstaat, waar de prooi in gezogen wordt.

Open!
Zien hoe een hydra zijn mond opent of beter gezegd creëert? Klik hier!

Scheuren
Zodra de hydra het maaltje verteerd heeft, scheurt deze zijn mond weer open om restjes uit te spugen. Vervolgens dicht hydra de scheur weer. Waar even daarvoor nog een mond te zien was, zie je nu niks meer: het is één stuk weefsel, zonder scheuren of andere openingen.

Hoe doet hij het?
Hoe doet een hydra dat toch? Wetenschappers van de universiteit van Californië (San Diego) hebben dat nu uitgezocht. Ze bestudeerden het voedingsproces tot op cellulair niveau. De onderzoekers ontdekten dat de cellen van de hydra wanneer de mond ontstaat niet van plaats, maar van vorm veranderen. Vezels in het weefsel trekken zich samen om de cellen uit elkaar te trekken, net zoals spieren in een iris zich samentrekken om een pupil breder te maken. Wanneer de onderzoekers de organismen een stofje toedienden dat dienst doet als spierontspanner konden de hydra’s hun monden niet openen.

Hier zie je een organisme uit het geslacht Hydra: Hydra vulgaris (gewone zoetwaterpoliep). Om te achterhalen hoe het beestje zijn mond creëert, pasten onderzoekers het zo aan dat de twee weefsellagen van het dir oplichtten. Zo konden ze het voedingsproces tot op het niveau van cellen bestuderen. Afbeelding: Callen Hyland.

Hier zie je een organisme uit het geslacht Hydra: Hydra vulgaris (gewone zoetwaterpoliep). Om te achterhalen hoe het beestje zijn mond creëert, pasten onderzoekers het zo aan dat de twee weefsellagen van het dir oplichtten. Zo konden ze het voedingsproces tot op het niveau van cellen bestuderen. Afbeelding: Callen Hyland.

Een mond breder dan het lijf
“Het feit dat de cellen in staat zijn om zich zo te strekken dat er een mondopening ontstaat die soms breder is dan het lijf, is echt verbazingwekkend,” stelt onderzoeker Eva-Maria Collins. “Als je naar de vorm van de cellen kijkt, lijken zelfs de celkernen vervormd te zijn.”

Voor zover we weten is het voedingsproces van Hydra heel uniek. Waarom het beestje zich op deze bizarre manier voedt, is onduidelijk. “Dat is een interessante vraag,” vindt Collins. Op dit moment zoeken Collins en collega’s echter naar het antwoord op een andere vraag: welke gevolgen heeft het van vorm veranderen voor de cellen van het organisme?