Het gaat hopelijk leiden tot verbeteringen in het gewas, waardoor het de groeiende wereldbevolking kan blijven voeden.

Tarwe is een van de belangrijkste voedingsgewassen voor meer dan een derde van de wereldbevolking. Naar verwachting zal de wereldbevolking in 2050 toe zijn genomen tot 9,6 miljard mensen, waardoor de productie van tarwe met 60 procent zou moeten toenemen om alle monden te kunnen voeden. En nu het gelukt is om de genetische code van tarwe te kraken, geeft dit goede hoop voor de toekomst.

Tarwe

Tarwe is goed voor bijna 20 procent van de totale calorieën en eiwitten die we wereldwijd consumeren. Dat is meer dan elk ander afzonderlijke voedselbron. Daarnaast bevat tarwe veel goede vitaminen en mineralen.

Tarwe-genoom
Het tarwe-genoom is erg complex, waardoor het lang als een onmogelijke taak werd beschouwd om het genoom in kaart te brengen. Zo is het genoom vijf keer groter dan die van de mens. Daarnaast bestaat het uit meer dan 16 miljard basen – de bouwstenen van DNA. Het genoom heeft meer dan 21 verschillende chromosomen en 85 procent bestaat uit eindeloze herhalingen. Dit betekent dat grote delen van het genoom precies op elkaar lijken, zo niet identiek zijn aan elkaar. Toch is het wetenschappers gelukt om het genoom te ontrafelen en konden ze de precieze locatie van 107.891 genen achterhalen, evenals meer dan 4 miljoen moleculaire markers.

Verbeteringen
De bevindingen hebben grote gevolgen voor de toekomst. “Het tarwe-genoom geeft ons een beeld van het complete plaatje, waardoor we nu op specifieke genen kunnen inzoomen om de gewassen te verbeteren,” legt onderzoeker Vijay Tiwari uit. En dat is in deze tijd broodnodig. Zo krijgt tarwe op dit moment al te maken met hitte, droogte en ziektes. Dankzij het nieuwe onderzoek wordt er een weg gebaand naar tarwesoorten die beter bestand zijn tegen extremer klimaat. Daarnaast kan het ook de opbrengst verhogen en de voedingskwaliteit verbeteren.

Dertien jaar van intensief onderzoek heeft uiteindelijk dus zijn vruchten afgeworpen. Met de voltooide genoomsequentie in de hand, hebben kwekers, wetenschappers en boeren nu nieuwe tools tot hun beschikking om uitdagingen uit de weg te gaan. “De jaren die in het decoderen van het tarwe-genoom zijn gaan zitten, is nog maar het begin,” stelt onderzoeker Philippa Borrill. “De resultaten vergemakkelijken de verdere samenwerking tussen wetenschappers, kwekers en boeren, om de tarweopbrengst op een duurzame en verantwoorde manier te verbeteren, en tegemoet te komen aan de behoeftes van een groeiende bevolking.”