Wetenschappers werken in opdracht van IBM aan een harde schijf die tien keer meer op kan slaan dan de grootste harde schijven van dit moment.

De harde schijf bestaat uit 200.000 ‘gewone’ harde schijven. Al die harde schijven werken nauw samen en kunnen samen zo’n 120 miljoen gigabyte kwijt.

Koelen
Het klinkt misschien eenvoudig – gewoon al die harde schijven aan elkaar knopen – maar dat is het zeker niet. Zo moest IBM met een manier komen om de vele harde schijven te koelen. Een ventilator voldeed niet en dus wordt nu water gebruikt. Het is één van de hindernissen die overwonnen moest worden.

WIST U DAT…

…Japanners in het bezit zijn van de snelste supercomputer?

Kapot
Nog zo’n probleempje: wat als één van de harde schijven het begeeft? De onderzoekers hebben ook daarvoor iets bedacht. De andere harde schijven gaan dan direct communiceren met de opvolger. Gegevens worden langzaam overgedragen, zodat de supercomputer gewoon kan blijven draaien en geen data verliest.

Klant
IBM bouwt de supercomputer in opdracht van een onbekende klant. Deze klant wil de opslag gaan gebruiken om gedetailleerde simulaties uit te voeren.

Nu is deze bijzondere supercomputer nog een opzienbarend apparaat dat tot opzienbarende dingen in staat is, maar IBM verwacht dat computers als deze binnen enkele jaren tamelijk gewoon zijn. Ze worden dan – vanwege de enorme hoeveelheid data die ze op kunnen slaan en raadplegen – bijvoorbeeld gebruikt om het weer te voorspellen.