Cheesy pop of stevige rock? Het is niet alleen maar een kwestie van smaak. Of u nu graag luistert naar de beats van Michael Jackson of de rauwe stem van Adele: het hangt ook deels af van de economie. Want als de economie verandert, wijzigt de muzieksmaak ook.

Volgens psycholoog Terry F. Pettijohn van de Coastal Carolina universiteit luisteren mensen in gezonde economieën naar cheesy pop. Als mensen het zwaarder hebben, prefereren ze zwaardere, stevigere muziek van oudere artiesten.

Muzieksmaak is meer afhankelijk van hoe mensen zich voelen, dan een bron van afleiding. “Soms willen luisteraars ontsnappen, maar meestal willen we dieper graven in wat we ervaren”, legt Pettijohn uit. Wie bijvoorbeeld pas iemand is verloren, zal de neiging hebben om naar een artiest te luisteren die over het verlies van een dierbare zingt.

Pettijohn vergeleek nummers uit de Billboard Top 100, de hitlijst in de VS, met de economische tijden. In goede jaren stonden vaker vrolijke nummers bovenaan, zoals Santana’s Smooth en Destiny’s Child’s Independent Women Part I eind jaren ’90. Andere voorbeelden zijn All Shook Up van Elvis (jaren ’50) en Like A Virgin van Madonna (jaren ’80). In het zware jaar 2001 stond Hanging By A Moment van Lifehouse op 1. Logisch, want door de aanslagen op het World Trade Center verschoof de prioriteit bij mensen naar liefde en familie.

In 2009 stond Boom Boom Pow van de Black Eyed Peas op nummer 1. Pettijohn weet niet goed wat hij met dit nummer moet. Het is een dansnummer, maar wel met een donkere ondertoon. De bandleden van de Black Eyed Peas zien er volwassen uit, dus het zou een teken kunnen zijn dat mensen nog niet over de crisis heen zijn.

“Hoe ouder een artiest eruit ziet, des te volwassener is zijn muziek”, zo beschrijft Pettijohn hoe mensen denken. Mensen kijken dan voornamelijk naar de ogen. Mensen met kleine en wijze ogen, zoals Elton John, Nickelback en Roberta Flack, doen het goed in crisistijden.