In de toekomst kan je telefoon je aan het eind van de dag precies vertellen wie je hebt ontmoet, wat je hebt besproken en wat je hebt gedaan. Handig?

Wetenschappers werken hard aan technologieën die draagbare apparaten – zoals bijvoorbeeld je smartphone – in staat stellen om jouw behoeften te herkennen en daarin te voorzien. “Maar om die technologie mogelijk te maken, moeten we onze apparaten laten zien wat wij zien en laten horen wat wij horen,” vertelt onderzoeker Lin Zhong.

RedEye
En Zhong en collega’s hebben nu een belangrijke stap in die richting gezet. Ze ontwikkelden RedEye: een technologie die computers in staat stelt om hun omgeving continu te beschouwen. Het is de eerste stap richting apparaten die zien wat hun eigenaren zien en alleen onthouden wat onthouden moet worden. “We stellen onze computers in staat om ons te assisteren door ze te laten zien wat wij de hele dag door zien,” vertelt Yong. “Het is vergelijkbaar met het hebben van een personal assistant die zich kan herinneren wie je ontmoet hebt, waar je die mensen ontmoet hebt, wat zij jou vertelden en andere specifieke informatie zoals prijzen, data en tijden.”

Het is vergelijkbaar met het hebben van een personal assistant die zich kan herinneren wie je ontmoet hebt, waar je diegenen ontmoet hebt, wat zij jou vertelden en andere specifieke informatie zoals prijzen, data en tijden”

Energie
Tijdens het ontwikkelen van RedEye stuitten Zhong en collega’s al snel op uitdagingen. De eerste: energieverbruik. Het continu filmen van de omgeving vraagt nogal wat van de accu van bijvoorbeeld een smartphone. Maar in 2013 toonden Zhong en enkele collega’s al aan dat ze het energieverbruik door het optimaliseren van de software sterk konden terugdringen.

Analoog
Een tweede hindernis was het omzetten van analoge signalen naar digitale signalen. “Signalen uit de echte wereld zijn analoog en ze omzetten naar digitale signalen vereist een hoop energie,” legt Zhong uit. Omdat het terugdringen van dat energieverbruik lastig was, gooiden de onderzoekers het over een andere boeg. “We besloten dat het beter was om de analoge signalen te analyseren.” Gemakkelijk is dat zeker niet, omdat analoge signalen – in tegenstelling tot digitale signalen – gekenmerkt worden door ‘ruis’ en daardoor lastiger te interpreteren zijn. “We moesten aantonen dat we bijvoorbeeld een kat van een hond konden onderscheiden en een tafel van een stoel.” En ook dat is – met wat kunst en vliegwerk – gelukt.

Privacy
In feite kan RedEye objecten herkennen, zonder echt naar een beeld van dat object te hoeven kijken. “We kijken naar de analoge output van de sensor en achterhalen wat er te zien is, zonder daar echt een beeld van te hebben,” stelt onderzoeker Robert LiKamWa. “Dat is met het oog op het energieverbruik efficiënter, omdat we ervoor kunnen kiezen alleen de beelden die de moeite waard zijn te digitaliseren. Het kan ook handig zijn met het oog op de privacy, omdat we een aantal regels kunnen opstellen die het systeem opdragen de ruwe beelden direct nadat het ze heeft geanalyseerd, weg te gooien. Die beelden zijn niet meer te herstellen.” Dus als er tijden, plaatsen of specifieke objecten zijn waarvan een gebruiker niet wil dat het systeem ze herinnert, dan kan dat gemakkelijk geregeld worden.

De onderzoekers blijven voorlopig nog aan RedEye knutselen. Zo willen ze bijvoorbeeld kijken of ze de prestaties van de technologie in een omgeving met weinig licht op kunnen krikken.