NASA heeft het bedrijf Maxar Technologies opdracht gegeven cruciale onderdelen ervan te ontwikkelen.

Dat heeft NASA-baas Jim Bridenstine gisterenavond tijdens een persconferentie bekend gemaakt. Maxar Technologies (een bedrijf gevestigd in Westminster Colorado) heeft opdracht gekregen om zich over de energievoorziening en aandrijving van het nog te bouwen ruimtestation te buigen.

Fundament
Volgens Bridenstine moeten de energievoorziening en aandrijving gezien worden als het fundament van het ruimtestation, dat ook wel aangeduid wordt als Lunar Gateway. “Het zijn belangrijke componenten waarop we onze Lunar Gateway zullen bouwen.” De Gateway vormt op haar beurt weer de hoeksteen van de Artemis-missie, die erop gericht is om al in 2024 Amerikaanse astronauten – waaronder de eerste vrouw – op het oppervlak van de maan te zetten.


2022
Er is dan ook werk aan de winkel voor Maxar Technologies. Al in 2022 wil NASA dat het door het bedrijf te ontwikkelen Power and Propulsion Element (PPE) gelanceerd en in een baan rond de maan gebracht wordt.

Het Power and Propulsion Element dat Maxar Technologies gaat bouwen en in 2022 al gelanceerd moet worden. Zodra Maxar Technologies het element in een baan rond de maan heeft geplaatst en heeft aangetoond dat het naar behoren werkt, zal NASA het overnemen en er verschillende modules aan koppelen, zodat er een ruimtestation ontstaat. Afbeelding: NASA.

Solar Electric Propulsion
Het element dat de Lunar Gateway gaat aandrijven en van energie gaat voorzien is een zogenoemde Solar Electric Propulsion-unit. Het systeem maakt dankbaar gebruik van zonne-energie, waardoor minder brandstof mee hoeft. Brandstof is behoorlijk zwaar en beperkt het aantal kilo’s dat een ruimtestation of ruimteschip daarnaast nog mee kan torsen. Doordat de Lunar Gateway straks minder brandstof mee hoeft te nemen, blijft er meer ruimte over voor het meevoeren van zware componenten, zoals grote modules waarin astronauten kunnen werken en wonen. Maar ook landingssystemen die gebruikt kunnen worden om astronauten vanuit de Lunar Gateway op het oppervlak van de maan te zetten.


Samenwerken
Het idee voor de Lunar Gateway werd al in 2017 door NASA geopperd. Om het ruimtestation snel te kunnen bouwen, doet de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie een beroep op de private sector: verschillende onderdelen van de Lunar Gateway zullen door ruimtevaartbedrijven worden gebouwd. Ook zal het PPE die Maxar Technologies nu bouwt niet door NASA zelf, maar door een ruimtevaartbedrijf in een baan rond de maan worden geplaatst.

Lunar Gateway versus het ISS
Momenteel draait er rond de aarde al een ruimtestation: het ISS. De Lunar Gateway onderscheidt zich op verschillende punten van het internationale ruimtestation. Ten eerste draait de Lunar Gateway niet rond de aarde, maar rond de maan. Daarnaast is de Lunar Gateway aanzienlijk kleiner dan het ISS. En waar astronauten gemakkelijk een jaar in het ISS kunnen bivakkeren, zullen astronauten hooguit drie maanden in de Lunar Gateway vertoeven.

Over de Lunar Gateway
De Lunar Gateway zal straks in een baan rond de maan gaan cirkelen en wordt in twee fasen gebouwd. Aan het einde van de eerste fase is er sprake van een vrij minimalistisch ruimtestation van waaruit astronauten af kunnen dalen naar het oppervlak van de maan. In de tweede fase wordt het ruimtestation uitgebreid met leefvertrekken, waardoor astronauten ook gedurende langere tijd in het ruimtestation kunnen vertoeven. Vanuit het ruimtestation zal intensief onderzoek worden gedaan naar de maan. Ook is het de bedoeling dat bemande missies naar het oppervlak van de maan vanaf de Lunar Gateway worden ondernomen. Als het aan NASA ligt, wordt daarbij gebruik gemaakt van herbruikbare maanlanders. Deze landers kunnen na een tripje naar het oppervlak van de maan bij de Lunar Gateway aanmeren, bijtanken en waar nodig gerepareerd worden alvorens terug te keren naar de maan. In theorie zouden op deze wijze in vrij korte tijd meerdere bemande tripjes naar de maan gerealiseerd kunnen worden.

Zo zou de Gateway eruit kunnen gaan zien. Helemaal links (A): het Power and Propulsion Element dat Maxar Technologies moet gaan ontwikkelen. Daaraan gekoppeld (B): een module met extra brandstof en apparatuur om communicatie tussen het ruimtestation en het oppervlak van de maan mogelijk te maken. Daarnaast (C, D en E): leefruimte voor astronauten. Ook zijn er verschillende docking ports: plaatsen waar ruimteschepen met voorraden of bemanning (geholpen door de robotarm (F) kunnen aanmeren. Helemaal rechts zie je Orion: het ruimteschip dat NASA momenteel bouwt en dat gebruikt zal worden om naar de Gateway en later ook naar Mars te vliegen. Klik voor een vergroting. Afbeelding: NASA.

De eerste bemande trip naar het oppervlak van de maan staat gepland voor 2024. Rond 2028 wil NASA dat er continu mensen op en rond de maan te vinden zijn. Het is allemaal onderdeel van een veel ambitieuzer plan: op korte termijn mensen naar Mars sturen. Alle ervaringen die men het komende decennium rond en op de maan opdoet, moet de mensheid klaarstomen voor een verblijf op de – aanzienlijk verder van ons verwijderde – rode planeet.