Of het nu sardines, krill of een ander zeedier is: wanneer ze een school vormen dan heeft die altijd dezelfde vorm. Dat blijkt uit onderzoek. De school lijkt het meest op een veelkantige diamant en ontstaat doordat dieren zich het liefst in het veilige midden van de school begeven, maar soms even naar de randen moeten om naar zuurstof te happen.

“Het is alsof je midden in een warme, plakkerige nachtclub bent,” vertelt onderzoeker Andrew Brierley. “Je moet wel naar buiten om een luchtje te scheppen. Het duurt niet lang voordat het midden van een school vissen helemaal geen zuurstof meer heeft.”

Ratio
De onderzoekers bestudeerden een school krill en ontdekten dat de dichtheid en omvang ervan voortdurend veranderde. Maar de verhouding tussen het volume van de school en het oppervlak dat deze besloeg, was constant.

Verrassend
Sterker nog: toen de onderzoekers ook een school sardines en ansjovissen van dichtbij bekeek, ontdekten ze dat die verhouding precies hetzelfde was als bij de krill. “Dit is heel verrassend,” meent expert François Gerlotto. “Ik had nooit kunnen bedenken dat ze dezelfde vorm zouden hebben.”

Ook de onderzoekers zijn verbaasd. “In de biologie vind je nooit zulke uniforme relaties,” weet Brierley. De vorm ontstaat doordat de dieren zich zo veilig mogelijk willen voelen en zich dus in het midden van een grote groep begeven. Tegelijkertijd moet het oppervlak van die groep groot genoeg zijn om alle dieren naar zuurstof te laten happen. Tel die twee bij elkaar op en een uniforme vorm is geboren.

De onderzoekers maakten een 3D-model van een school en dit is het resultaat. Door de veelkantige diamant neemt het oppervlak waar de dieren zuurstof kunnen halen toe. Afbeelding: University of St Andrews