En daarmee zijn we een briljante onderzoeker kwijtgeraakt.

Professor Stephen Hawking is vandaag – 14 maart – op 76-jarige leeftijd overleden. Dat maakt de universiteit van Cambridge bekend. Hij laat drie kinderen en drie kleinkinderen achter.

Groot verlies
De dood van Hawking is een groot verlies voor de wetenschap. De professor wordt gezien als één van de meest briljante mensen ter wereld en heeft een enorme bijdrage geleverd aan ons begrip van het universum én de popularisering van het onderzoek daarnaar.

Het universum doorgronden
Hawking werd op 8 januari 1942 geboren in Oxford. Hoewel hij op school niet zo’n indruk maakte op de docenten, gaven zijn vrienden hem de bijnaam ‘Einstein’. En toen zijn interesse in natuurkunde en astronomie gewekt werd, ontpopte hij zich tot een briljante geest. “Ik wilde de diepten van het universum doorgronden,” vertelde hij daar zelf over.

Grote ontdekkingen
Hawking heeft ons gedurende zijn werkzame leven op tal van nieuwe ontdekkingen getrakteerd. De beroemdste is misschien wel het inzicht dat zwarte gaten niet helemaal zwart zijn, maar straling afgeven die de Hawkingstraling werd gedoopt.

“Professor Hawking was een unieke persoon die we met warmte en affectie gedenken, niet alleen hier in Cambridge, maar wereldwijd,” aldus professor Stephen Toope, namens de universiteit van Cambridge. “Zijn uitzonderlijke bijdrage aan de wetenschappelijke kennis en de popularisering van wetenschap en wiskundige hebben een onuitwisbare erfenis achtergelaten. Zijn karakter was een inspiratie voor miljoenen. Hij zal zeer gemist worden.”

Populariseren van de wetenschap
Naast keiharde wetenschap hield Hawking zich ook intensief bezig met het populariseren daarvan. Zo schreef hij meerdere boeken – waaronder de bestseller A Brief History of Time – en nam hij talloze keren deel aan televisieprogramma’s over wetenschap. Ook gaf hij veel lezingen.

ALS
Het zeer actieve leven van de briljante wetenschapper is extra opmerkelijk als je bedenkt dat hij leed aan de zeer ernstige neurologische ziekte ALS. De ziekte werd in zijn studententijd geconstateerd en zorgde ervoor dat hij decennialang aan zijn rolstoel gekluisterd was en enkel via een computer met de buitenwereld kon communiceren. Het weerhield hem er niet van om door te gaan met zijn onderzoek, naar verre bestemmingen – zoals Antarctica – te reizen en het ambitieuze Breakthrough Starshot (een missie naar de dichtstbijzijnde ster) op te zetten. “Ik heb al vrijwel gedurende mijn complete volwassen leven een zenuwziekte,” vertelde Hawking daar zelf over. “Maar het heeft niet voorkomen dat ik een zeer aantrekkelijke familie heb en heel succesvol ben in mijn werk. Ik heb geluk gehad dat mijn aandoening zich trager ontwikkelde dan vaak het geval is. Maar het laat zien dat je niet de hoop moet verliezen.”

Bescheiden
Ondanks zijn briljante geest en de vele uitdagingen die Hawking moest overwinnen om te worden wie hij was, bleef hij altijd bescheiden. Dat bleek ook wel tijdens het feest dat in 2017 ter ere van zijn 75e verjaardag werd gevierd. “Het is een geweldige tijd om te leven en onderzoek te doen naar theoretische natuurkunde,” aldus Hawking. “Ons beeld van het universum is in de laatste 50 jaar sterk veranderd en ik ben blij dat ik daar een kleine bijdrage aan heb kunnen leveren.”

Maar Hawking wist als geen ander dat er nog veel te ontdekken viel en bleef mensen tot op het laatst aanmoedigen om dat ook vooral te doen. “Ik wil mijn opwinding en enthousiasme over deze zoektocht delen. Dus onthoud om naar de sterren te kijken en niet naar beneden, naar je voeten.”