Er is een overeenkomst ontdekt tussen het lichaam van de in 1937 van de aardbodem verdwenen pilote en stoffelijke resten die op het onbewoonde eiland zijn teruggevonden.

De verhouding tussen de boven- en onderarm van Amélia Earhart komt precies overeen met de verhouding tussen dezelfde botten die op Nikumaroro zijn teruggevonden. Dat blijkt uit onderzoek van TIGHAR (The International Group for Historic Aircraft Recovery). De groep probeert het mysterie omtrent de vermissing van Amelia Earhart al jaren op te lossen en lijkt gaandeweg steeds een stukje dichter bij dat einddoel in de buurt te komen.

Resten
En nu heeft de groep dus stoffelijke resten die op het eiland Nikumaroro zijn teruggevonden onder de loep genomen. De resten werden al in 1940 ontdekt. Onderzoekers sloten kort daarna echter uit dat het om resten van Earhart ging; de resten behoorden volgens deskundigen toe aan een man.

Beschrijving
De resten gingen verloren en niemand dacht er meer aan. Tot 1998. Toen ontdekten onderzoekers van TIGHAR de documenten waarin de resten beschreven werden. Ze bestudeerden de beschrijvingen en trokken een heel andere conclusie. Met het oog op de morfologie van de botten zouden deze best wel eens van Earhart kunnen zijn.

Amelia Earhart: het is volgend jaar tachtig jaar geleden dat ze verdween.

Amelia Earhart: het is volgend jaar tachtig jaar geleden dat ze verdween.

Verhoudingen
Inmiddels zijn we achttien jaar verder en hebben onderzoekers zich opnieuw over de gegevens gebogen. En toen viel ze iets op. Onder de teruggevonden botten bevonden zich het opperarmbeen (te vinden in de bovenarm) en het spaakbeen (te vinden in de onderarm). Beide botten waren rond 1940 opgemeten: het opperarmbeen was 32,4 centimeter lang en het spaakbeen mat 24,5 centimeter. De verhouding tussen spaakbeen en opperarmbeen was 0,756. Gemiddeld was de verhouding tussen spaakbeen en opperarmbeen bij vrouwen die aan het eind van de negentiende eeuw geboren waren (Earhart was van 1897) 0,73. De persoon wiens resten op Nikumaroro waren teruggevonden had dus onderarmen die langer waren dan gemiddeld. De onderzoekers vroegen zich af of ze de resten aan de hand van dat kenmerk met iets meer zekerheid aan de naam van Earhart konden koppelen.

Foto’s
Daarvoor moesten ze eerst uitzoeken of ook Earhart langere onderarmen had dan gemiddeld. Ze gingen op zoek naar historische foto’s van Amelia waarop haar blote armen te zien waren en sloegen aan het meten. De verhouding tussen het opperarmbeen en spaakbeen bleek bij Earhart bijna identiek aan de verhouding tussen het opperarmbeen en spaakbeen van de op Nikumaroro teruggevonden resten. Het bewijst niet dat de resten van Earhart zijn. Maar het is wel een nieuw bewijsstuk dat in die richting wijst.

Earhart verdween – samen met haar vliegtuig en navigator Fred Noonan – op 2 juli 1937 tijdens een reis om de wereld. Op het moment van verdwijnen was Earhart onderweg van Nieuw-Guinea naar Howlandeiland. Maar daar kwam ze dus nooit aan. Decennialang was onduidelijk wat er precies was gebeurd. Sommigen dachten dat het vliegtuig het begeven had en Earhart en Noonan in de Grote Oceaan waren gestort. Anderen vermoedden dat ze een noodlanding hadden gemaakt op de Marianen-eilanden en daar door de Japanners als vermeende spionnen waren geëxecuteerd. Al die jaren ontbrak elk spoor van zowel Earhart als Noonan als het vliegtuig waarmee ze onderweg waren. Tot 2014. Toen maakte TIGHAR bekend dat een in 1991 teruggevonden fragment van een vliegtuig vrijwel zeker toebehoorde aan het vliegtuig van Earhart. En dat fragment werd eveneens op Nikumaroro ontdekt.