Nog lang voordat een kindje in staat is om te tellen, leert het zichzelf de regels van het tellen. Dat is de opmerkelijke conclusie van een onderzoek van de universiteit van Queensland. Kinderen beginnen tussen de vijftien en achttien maanden al met de beginselen van het rekenen. En dat terwijl ze vaak zes maanden later pas in staat zijn om verbaal te tellen.

De wetenschappers baseren hun conclusies op experimenten met 36 kinderen. De helft van de proefpersonen was vijftien maanden oud en de rest telde achttien maanden. De onderzoekers lieten de kinderen naar een filmpje kijken waarin een vinger zes stickers één voor één aanraakte en waarbij van één tot zes werd geteld. Daarna werd het heel scenario herhaald. Er werd tot zes geteld, maar de vinger wees nu maar twee vissen aan.

Fout
De vijftien maanden oude kinderen leken geen verschil te zien tussen beide filmpjes. Maar de kinderen van achttien maanden wel. Zij keken tijdens de correcte telling (het eerste filmpje) één seconde langer naar het scherm dan bij de incorrecte telling. Volgens onderzoeker Virginia Slaughter is dat veelzeggend. Het feit dat de kinderen het ene filmpje meer aandacht geven dan het andere wil zeggen dat ze een verschil zien.

WIST U DAT…

…de zelfbeheersing van een peuter voorspelt hoe succesvol deze later als volwassene wordt?

Japans
Slaughter zette nog twee experimenten op. Hierbij liet ze de achttien maanden oude kinderen dezelfde beelden zien, maar werd het tellen vervangen door piepjes en later door de Japanse telwoorden. Geen van de baby’s was bekend met de Japanse taal. De kinderen keken nu even lang naar beide filmpjes. Daarmee sloten de wetenschappers uit dat de kinderen simpelweg een voorliefde hadden voor de filmpjes waarin de objecten worden aangeraakt. De kinderen luisteren echt naar de woorden.

Engels
Hetzelfde patroon werd ook opgemerkt toen de wetenschappers het experiment met Japanse peuters herhaalden. De kinderen hadden geen voorkeur voor een filmpje met Engelse woorden, maar keken wel langer naar het correcte filmpje als er in het Japans geteld werd. Volgens Slaughter zijn de baby’s niet aan het tellen, maar werken ze aan het begrijpen van de regels die bij het tellen komen kijken. Een voorbeeld van zo’n regel is dat elk object maar één keer meegeteld moet worden.

Uit eerdere studies was al gebleken dat jonge kinderen langer naar schermen kijken als het aantal vormen dat ze zien overeenkomt met het aantal lettergrepen dat ze horen. Dit is echter de eerste studie die echt aantoont dat de peuters zich bezighouden met de telregels. Blijkbaar werken de kinderen daar zes maanden voordat ze kunnen gaan beginnen met tellen al aan. Waarom de kinderen zich het tellen al zo jong eigen maken, is onduidelijk.