planetoide

Wat zorgt ervoor dat een planetoïde uit elkaar spat? Simpel, zo dachten onderzoekers: een botsing met een andere planetoïde. Maar nieuw onderzoek toont aan dat veel planetoïden op heel andere wijze verbrijzeld worden.

Tussen Mars en Jupiter bevindt zich de planetoïdengordel: een enorme collectie planetoïden. Onderzoeker denken dat deze planetoïden – net als de planeten – ontstaan zijn toen het zonnestelsel nog heel jong was. Stofdeeltjes klonterden samen en vormden een brok puin dat langzaam maar zeker groter werd. Maar waarom groeiden sommige stukken puin uit tot planeten en bleven anderen veel kleinere planetoïden? Onderzoekers dachten altijd dat dat kwam doordat planetoïden onderling in botsing kwamen en zo uiteenvielen in plaats van groter te worden en uit te groeien tot een planeet.

Wetenschappers komen nu echter met een andere verklaring. Ze voerden diverse berekeningen uit om te achterhalen wat voor gebeurtenissen leiden tot wat zij een ‘catastrofale verstoring’ van een planetoïde noemen. We spreken van een ‘catastrofale verstoring’ als een planetoïde uiteenvalt in fragmenten die stuk voor stuk kleiner zijn dan de helft van de originele planetoïde. Uit het onderzoek blijkt dat botsingen niet de belangrijkste oorzaak zijn van het opbreken van planetoïden met een diameter groter dan honderd meter. Deze planetoïden blijken veel vaker uiteen te vallen door toedoen van hun eigen rotatie.

NASA zal het onderzoek ongetwijfeld met grote interesse lezen. De Amerikaanse ruimtevaartorganisatie bereidt momenteel de Asteroid Redirect Mission (ARM) voor. Tijdens deze missie zal een planetoïde gevangen, richting de aarde en door astronauten bezocht worden. Een eerste stap is het identificeren van een planetoïde die geschikt is voor deze missie. Het is dan heel nuttig om te begrijpen hoe die planetoïde is ontstaan en wat deze gedurende zijn leven heeft meegemaakt.