vleermuis

Ga ik deze muis wel of niet aanvallen? Een vleermuis kan deze beslissing in enkele milliseconden nemen, zo blijkt uit nieuw wetenschappelijk onderzoek.

Vleermuizen gebruiken echolocatie om zich te oriënteren. Ze zenden ultrasoon geluid uit. Dit geluid raakt een potentiële prooi, waarna het geluid als een echo terugkaatst naar de vleermuis. Deze informatie verwerken de dieren op een zeer hoge snelheid, waardoor ze de beslissing om een aanval af te blazen in enkele milliseconden kunnen nemen.

“Als een vleermuis 100 milliseconden van een prooi verwijderd is, kan hij nog zijn aanval afbreken”, legt onderzoeker Signe Brinkløv van de universiteit van Zuid-Denemarken uit. “Het is verrassend dat zij zo snel zijn. Tot nu toe dachten we dat vleermuizen het laatste deel van een aanval op de automatische piloot uitvoeren, waardoor dit niet meer af te blazen is.”

Reflex
Het team van Duitse en Deens wetenschappers publiceerde de resultaten in een paper in het wetenschappelijke journaal PNAS. De onderzoekers observeerden vleermuizen in een laboratoriumomgeving, maar ook in de vrije natuur. Tijdens het onderzoek schotelden zij een prooi voor aan een vleermuis, maar deze prooi werd op het laatste moment weggehaald. “Soms is de reactietijd zeer kort, namelijk 20 milliseconden, bijvoorbeeld als reactie op een hard geluid,” zegt Brinkløv. “Maar dit is een reflex, waarbij de hersenen niet aan het werk worden gezet.”

Evolutie
Bij complexere beslissingen, zoals het wel of niet afblazen van de jacht, is de reactietijd maximaal honderd milliseconden. Brinkløv denkt dat dit het resultaat is van evolutie. “Een snelle reactietijd is blijkbaar cruciaal (geweest) voor de vleermuis om te overleven.”