Vorig jaar gebeurde het onwaarschijnlijke. Marathonloper Dennis Kimetto rende de marathon in een recordtijd: 2 uur, 2 minuten en 57 seconden. Lukt het iemand om ooit drie minuten van dit record af te schaven en dus onder de twee uur te finishen?

In het jaar 490 voor Christus rende de Griekse soldaat Pheidippides van Marathon naar Athene. Hij wilde zo snel mogelijk het nieuws van een overwinning melden. Volgens de legende overleed Pheidippides kort na aankomst in Athene, omdat hij een zonnesteek had opgelopen. Zijn laatste woorden: “Verheug u, wij hebben gewonnen!” Of dit ooit echt is gebeurd? Historici denken van niet, maar de marathon was geboren.

De perfecte marathon
Eén van de grootste gevaren voor een marathonloper is tegen de bekende muur oplopen of een klap krijgen van de man met de hamer. Door koolhydraten te snel te verbranden kakken marathonloppers de laatste kilometers in. Wiskundige Benjamin Rapoport heeft een wiskundige formule opgesteld, waardoor geen enkele marathonloper meer tegen de muur oploopt.

Record naar record
Wie een marathon loopt, overbrugt een afstand van 42,195 kilometer. Het laatste decennium is het record al enkele keren verbroken. Dit is goed te verklaren. Ten eerste is het steeds lucratiever om een marathon te lopen, dus zijn mensen bereid om er geld en tijd in te investeren. Voor een flink geldbedrag gaan sommige marathonlopers net even harder rennen. Daarnaast hebben steeds meer mensen toegang tot trainingsfaciliteiten.

Het is de vraag hoe ver de mens kan gaan. Ooit zal er een snelste tijd op de klok worden gezet, die niet verbroken kan worden. Gaat een marathonloper ooit onder de twee uur finishen?

Pheidippides, de allereerste marathonloper

Pheidippides, de allereerste marathonloper

De juiste genen
Iemand met de juiste genen, een uitstekende conditie en een perfecte looptechniek kan een goede tijd neerzetten. Om een recordtijd neer te zetten, maken sommige marathonlopers gebruik van bloeddoping. Hoewel dit verboden is, krijgen sommige marathonlopers net voor de race bloed met veel rode bloedcellen toegediend. Door de verhoging van rode bloedcellen, kan een persoon meer zuurstof opnemen. Hierdoor wordt de VO2 max verhoogt. De VO2 max is hoeveel milliliter zuurstof per kilogram lichaamsgewicht een persoon kan opnemen in één minuut. Een gemiddelde volwassene heeft een VO2 max van 27 tot 40, maar in marathonlopers kan dit oplopen naar 85. Met bloeddoping wordt de VO2 max met nog eens 10% verhoogt, waardoor iemand nog sneller kan rennen.

Daarnaast worden schoenen steeds beter, alhoewel er de laatste twintig jaar geen grote doorbraken zijn geweest.

Nog zeker twintig jaar
Professor Jean-Benoît Morin van de universiteit van Nice is gespecialiseerd in biomechanica in de sportwereld en verwacht dat het nog zeker twintig of dertig jaar gaat duren, voordat iemand onder de twee uur eindigt. Maar hoewel de meeste records met enkele seconden worden verbroken, zijn er ook uitzonderingen. Zo verbrak de Britse hardloopster Paula Radcliffe op 13 april 2003 het marathonrecord met een tijd van 2:15.25. Dit record staat al elf jaar. Als er iemand met de juiste combinatie van genen, talent en doorzettingsvermogen meedoet, kan er dus zomaar een flink stuk van het record worden afgeschaafd.