20121126-105150.jpg

Kleine zeediertjes in de Zuidelijke Oceaan verliezen hun beschermende huid door verzuring van de zee. De slakjes worden daardoor een makkelijker doelwit voor grotere roofdieren.

De ontdekking is volgens de onderzoekers het eerste echte bewijs dat de verzuring van de oceanen nu al consequenties heeft voor dieren die in die oceanen leven. Biologen vonden de diertjes in de Scotiazee, in het zuidwesten van de Antarctische Oceaan. De verzuring was het grootst aan het wateroppervlak en vlak daaronder. De biologen publiceren hun onderzoek deze maand in Nature Geoscience.

CO2-uitstoot
De zeevlinders, zoals de slakjes worden genoemd, hebben een beschermende huidlaag, net als een gewone slak een huisje heeft. Dat ‘huisje’ wordt bij de zeediertjes afgebroken door de steeds groter wordende hoeveelheid CO2 in het water. In sommige delen van het bekeken gebied was het water zelfs zo zuur dat het de hoogste zuurgraad in 50 miljoen jaar heeft.

Wist u dat…

… bepaalde soorten vissen de hoge zuurgraad van de oceaan wél aankunnen?

Kwetsbaar
De diertjes sterven niet direct zonder hun beschermende laag, zeggen de onderzoekers. Wel maakt het gebrek aan de beschermende laag hen veel kwetsbaarder voor roofdieren die boven hen in de voedselketen staan. De biologen zeggen al concrete aanwijzingen te hebben dat er meer zeevlinders door dit fenomeen sterven dan voorheen het geval was. “De zeevlinders hebben die beschermende laag nodig om niet door andere dieren te worden opgegeten,” vertelt één van de onderzoekers. “Ook zijn ze zonder huisje veel vatbaarder voor ziektes.”

Ecosysteem
De sterfte van de zeevlinders kan grote gevolgen hebben voor het lokale ecosysteem, waarin zij een grote rol spelen. De diertjes zijn namelijk voedsel voor veel grotere roofdieren. Het dieet van de Antarctische zeezalm bestaat bijvoorbeeld voor 90 procent uit de zeevlindertjes.

De oceanen verzuren in rap tempo, omdat ze wel een kwart van alle CO2-uitstoot op aarde opnemen. Vooral rondom de polen gebeurt dat sneller. Dat dat schadelijk is voor ecosystemen, is al langer bekend, maar het sterven van de zeevlinders is één van de meest concrete voorbeelden die er tot nu toe omtrent dit probleem gevonden zijn.