Dertien weken hebben de Britten nodig gehad om het onderzoeksstation zo’n 23 kilometer verderop te parkeren.

Het uit acht modules opgebouwde onderzoeksstation Halley VI heeft een mooi nieuw plekje gekregen op de Brunt-ijsplaat. Met behulp van sneeuwschuivers werden de modules – die op een soort gigantische ski’s staan – naar hun nieuwe plek getrokken.

Op de nieuwe locatie wacht het onderzoeksstation een eenzame winter. Pas in november 2017 – als de zomer op Antarctica aanbreekt – zullen onderzoekers weer naar het onderzoeksstation afreizen.

De verhuizing was een verplicht nummertje en werd ingegeven door een enorme scheur in de Brunt-ijsplaat. Deze scheur zat er al een tijdje, maar begon in 2013 opeens te groeien. En eind vorig jaar was deze nog maar zo’n 6 kilometer van het onderzoeksstation verwijderd. En dat was reden tot zorg. Want wat als de scheur er uiteindelijk voor zou zorgen dat een flink stuk van de ijsplaat – met daarop het onderzoeksstation – het ruimte sop kiest? En dus werd er een nieuwe locatie gezocht en gevonden voor het onderzoeksstation. En wel zo’n 23 kilometer verderop. Het onderzoeksstation bevindt zich nog steeds op de 150 meter dikke Brunt-ijsplaat, maar nu wel aan de goede kant van de scheur.

De modules werden één voor één verhuisd en op de nieuwe locatie weer aan elkaar gekoppeld. Afbeelding: Adam Bradley / British Antarctic Survey.

Je zou denken dat het onderzoeksstation nu veilig is, maar eigenaar British Antarctic Survey is daar nog niet helemaal zeker van. En daarom is besloten het onderzoeksstation gedurende de Antarctische winter (maart-november 2017) te sluiten. Het heeft alles te maken met een recent ontdekte tweede scheur in de ijsplaat. Ook deze scheur groeit snel en is volgens de Britten ‘onvoorspelbaar’. Dat is in de zomer niet zo’n groot probleem: mocht de nood aan de man komen, kunnen onderzoekers snel geëvacueerd worden. In de winter is dat lastiger en daarom is uit voorzorg besloten het onderzoeksstation gedurende de winter te sluiten. Dat wil echter niet zeggen dat er dan geen onderzoek plaatsvindt. Diverse instrumenten blijven onder meer het ijs monitoren. Die informatie kan dan ook weer gebruikt worden om de terugkeer van de onderzoekers te plannen.

Het kaartje laat de scheur zijn die leidde tot de verhuizing (chasm 1). Ook de 44 kilometer lange scheur die de Britten dwingt om hun plannen voor overwintering in het onderzoeksstation te herzien, is afgebeeld. Net als de oude en nieuwe locatie van Halley VI. Afbeelding: British Antarctic Survey.