Sinds vorig jaar kiest Curiosity zelfstandig wanneer hij zijn ChemCam-laserinstrument gebruikt. In een nieuw paper melden onderzoekers dat dit een slimme zet was.

Tot juli 2016 vuurde de Marsrover al meer dan 350.000 laserpulsen af op stenen. Wanneer een steen wordt geraakt door een puls, verdampt er een klein beetje materiaal van de steen. Hierdoor kan de samenstelling geanalyseerd worden. Curiosity kreeg de scanopdrachten van wetenschappers op aarde. Je begrijpt dat dit een tijdrovende klus is. Voorheen moesten astronomen de foto’s bekijken en vervolgens scanopdrachten doorgeven.

“Om een laserpuls goed af te vuren, moet Curiosity stilstaan, waarna wetenschappers op aarde de parameters finetunen”, zei ingenieur Tara Estlin van NASA’s Jet Propulsion Laboratory. Dat kan natuurlijk sneller. “Dankzij AEGIS (de software, red.) kan Curiosity objecten nu snel identificeren en in een keer goed raken.”

Nu selecteert Curiosity zijn eigen doelwitten voor het ChemCam-instrument. De rover besluit zelfstandig om bepaalde stenen te onderzoeken. Daarvoor gebruikt Curiosity een handig algoritme, dat geprogrammeerd is door wetenschappers. Zo kijkt de rover o.a. naar de grootte en helderheid van stenen. De criteria kunnen worden aangepast wanneer de wetenschappelijke doelstellingen veranderen of wanneer Curiosity een ander gebied bereikt.

En het werkt. De afgelopen 2,5 kilometer scande het ChemCam-instrument veel interessante stenen. 93% van alle gescande objecten voldeed aan de criteria. Zonder het intelligente AEGIS-algoritme zou dit percentage zo’n 24 procent zijn, voorspellen wetenschappers in het paper.

Niet volledig zelfstandig
Overigens is het niet zo dat Curiosity vanaf nu alles zelfstandig doet. Wetenschappers kunnen het ChemCam-laserinstrument nog steeds vanaf aarde besturen en de Marsrover opdrachten geven om bepaalde stenen te beschieten.

Vijf jaar op Mars
In augustus 2012 landde Curiosity op de rode planeet. Dat is alweer bijna vijf jaar geleden. De rover bestudeert hogergelegen lagen op Mount Sharp, waar Curiosity in 2014 arriveerde. Eind vorig jaar ontdekte Curiosity dat het erop lijkt dat in de Gale-krater langdurig chemische reacties plaatsvonden die op aarde cruciaal zijn gebleken voor leven. Curiosity toonde eerder al aan dat de Gale-krater een meer bevatte dat alle chemische ingrediënten die nodig zijn voor leven – plus de chemische energie die leven vereist – herbergde. Maar of er daadwerkelijk ooit leven was op Mars? Dat weet nog niemand.